A justícia d'Almudévar

No me digaz que no ye delicto: os agricultors d’os Monegros quieren regar os suyos campos, pero no quieren pas que les afoguen os suyos secarrals. Sí, os suyos secarrals, no pas os suyos lugars, con as suyas casas e tota la vida suya, solo que bels articaços con bella capitana e poco més.

L’embalse d’Almudévar naixió con un amplo consenso, a lo menos sobre o papel. Permitiva regar a Tierra Plana sin castigar més as maltractatas vals altoaragonesas que levan decadas e decadas sufrindo tota mena de terror hidrologica. Pero, ospa, una cosa ye predicar e un atra dar trigo. Dende o concello d’o lugar dica o zaguer labrador d’o mesmo, toz ixos que s’emplenan a boca charrando d’o progreso, d’a necesidat de regar e d’os benefícios que alportan as obras de regulacion hidraulica a os lugars afectatos —quan son en a Montanya— esgargamellan agora perque os ueito millons d’euros que les dan per as suyas mil hectárias expropiatas —de secarral, repito— les pareixen poco. Esploramiqueyan tamien perque no bi ha un plan de restitucion ta compensar as afeccions. Gemecan estes pobrez per a falta de sensibilidat d’as alministracions: nos n’hemos enterato per lo BOE, ronyan gullibaixos estes profesionals d’a subvencion.

Que charren con a gent de Janevas u de Mediano u de Tiermas u de qualsiquier atro lugar nuestro. Que charren con els e se los miren en os uellos. E que dimpués se callen. D’una santa vegata.

Creixen as enrestitas, creixen os fiels

A salvage violéncia que per cada dia sufren os cristianos en muitos païses d’os cinco continents no fa que creixer. O pasato dia 10, per citar-ne un caso recient, en l’archidiocesis de Lahore (Paquistan), o guvierno d’a província de Punjab ha esboldregato ilegalment un compleixo catolico an que i heva una ilésia, un centro de Caritas —que aculliva a gent sin casa, viellos e pobretalla— e una escuela ta ninas e mesajas. Seguntes ha informato o pair Emmanuel Yousaf, President d’a Comision Nacional de Justícia e Paz, o compleixo d’edifícios estió espaldato per maquinária pesata, con proteccion policial e baixo a inspeccion d’o primer funcionário d’o guvierno local. A protesta d'os cristianos no s'ha feito asperar, e a l'atro'l maitino ya se manifestavan cuentra esta nueva enrestita musulmana.

Manimenos, e a penar d’ixas menaças, torturas e asesinatos —bels 100.000 martirs en 2011—, o mensage de Gesu Cristo per cada anyo plega en més coraçons. Asinas, e seguntes o estúdio anyal Status of global missions, feito en 2011, a Ilésia catolica conta con 1.160.880.000 fiels en tot lo mundo e no dixa de creixer: per cada dia 34.000 personas se i adiven. Per lo contrário, o numbro d’ateus —137.555.000 en tot lo mundo— baixa un dia a l’arreu de la otro —2.100 ateus menos cada semana.

Sigamos vivindo con goyo a nuestra fe e sigamos reçando per es millons de germanos nuestros que fan d’a suya vida —e muerte— testimónio d’o Evangélio.

Carta a os Reis Magos

No soi estato guaire bueno estianyo que plega de rematar, lo reconeixco. Asinas que si  m'atrivo a escrivir una carta a las suyas Magestaz d'Orient, no he atro remeyo que estar realista —que no reyalista como lo serí si bueno i fues estato— e no pidir tot o que querrí. En conseqüéncia, no demandaré que una coseta: un guvierno t'as Espanyas parellano —si no igualet— a l'hongaro.

Con o nuevo anyo, Hongria ha recuperato o suyo nombre tradicional: Magyarország. Albandona, a la fin, a enatiça denominacion de Republica d'Hongria —Magyar Köztársaság— impuesta per as genocidas tropas sovieticas. A recuperacion d'o nombre yera prevista en a constitucion aprevata l'anyo pasato e que tamien s'ha feito valera este zaguer 1 de ginero. Una constitucion que ya s'emponderó en esta humil bitacora perque, entre atras cosas, inclui una referéncia exprisa a las radices cristianas d'o país, una esfensa exprisa d'o dreito a la vida —a vida d'o feto deberá estar protegida dende o momento d'a concepcion afirma literalment a carta magna—, una esfensa exprisa d'a família tradicional —guaráncia d'a pervivéncia d'a nacion—, una negacion exprisa d'a consideracion de matrimónio  —una comunidat de vida alacetata en a decision voluntária d'un hombre e una muller— a las unions aberrosexuals; una referéncia e esfensa exprisa, a la finitiva, a la dignidat humana. Ricordemos as parolas con que emprencípia l'actual constitucion hongara:

Dios salve a Hongria.

Nusatros, o pueblo d'Hongría, conscients d'a nuestra responsabilidat, decimos o siguient a toz es hongaros, en este prencípio de milénio:

-Somos argüellosos de que o nuestro rei Estevan, santo patron d'Hongria durant mil anyatas, haiga estatuecito sobre buenos alacez a nuestra pátria, incorporando-la a la Europa cristiana.

-Somos argüellosos d'os nuestros avantpasatos, que se i fiçon e luiton per a libertat e a independéncia d'a nuestra pátria.

-Somos argüellosos d'os grans logros esprituals d'o pueblo hongaro.

-Somos argüellosos de que o nuestro pueblo haiga esfendito Europa durant mil anyatas e que as suyas valuras comunas s'haigan enriqueito con os suyos talientos e os suyos esfuerços.

-Reconeixemos o papel d'o cristianismo n'a pervivéncia d'a nacion.

E a cosa no s'ha quedato en una bofa estrolicadera. Per eixemplo, o guvierno de Viktor Orban, mesmo antes que no a constitucion se fes valera, ya emprencipió una campanya institucional ta achiquir o numbro d'albortos con anúncios que amonstran un feto e n'os que se i lei: 

Entiendo que no seigas presta ta tener-me, pero podrevas dar-me en afillatura, ¡Dixa-me vivir!

Per ixo, esta tardi, mientres escriviva a carta a os Reis Magos, me'n alcordave  de Sant Estevan, de Santa Gisela, de Sant Emerico, de Sant Ladislau, de Santa Isabel, de Santa Margarita e d'a nuestra reina Violant —a muller d'o buen rei Jaime I— me'n alcordave. E, mientres o Isten, áldd meg a magyart —Dios, bendiz a la nacion d'os hongaros, o suyo himno nacional— sentive, si no una monarquia tradicional con un rei legitimo, un guvierno no criminal —a lo menos— t'a mia Pátria pidiva. 
Encara que o PP no siga o Fidesz ni os catolicos espanyols —teoricament muito més numbrosos— no sigamos como ixe 67.5% de catolicos hongaros que votan —seguntes pareix— con qualque més coheréncia que no nusatros.

Zaragoça per a vida

Tamien ahiere, festividat d'os Santos Inocents, se fiçon en Aragon concentracions en esfensa d'o dreito a la vida e cuentra o crimen de l'alborto. En veyendo o siléncio d'os meyos de comunicacion, mesmo es regionals, sobre ditas actuacions, traduzco a informacion que sobre a concentracion de Zaragoça apareix en a pagina d'Alternativa Española, partito que ha convocato concentracions parellanas en atras ciudaz espanyolas.

O 28 d'aviento se fació, un atro anyo, una concentracion devant d'a clínica albortista Actur.
L'acto, convocato per Alternativa Española e a Plataforma Cívica de las Familias Cristianas, fue a las 19:30, a o mesmo tiempo que se producivan atras quince concentracions devant d'atras tantas clínicas albortistas d'atros puntos d'Espanya.
En o transcurso d'a concentracion se charró d'a nesecidat de refirmar a las mairs per parti d'as alministracions, ademés d'a nesecidat d'informar e explaniquiar clarament qué ye l'alborto e a drama que supone ta una muller.
Como coda, uno d'os asistents leyó un manifiesto an que s'instava a o nuevo guvierno de Mariano Rajoy a estar valient e rematar con l'alborto en Espanya, a fomentar as aduyas a la maternidat e l'adopcion e animava a os presents a no revlar en a luita per lo dreito a la Vida.
(Fuent: Alternativa Española)

Manifiesto per a derogacion d'a "Lei de Memória Historica"

Esta humil bitacora comparte —si no tot, buena cosa sí— o manifiesto que o Foro Historia en Libertad ha feito publico e que contino se i traduz ta l’aragonés per si belun se i quiere adivir:

Quatre anyatas dimpuesas d’a suya promulgacion, o Foro Historia en Libertad  quiere fer un clamamiento publico ta aconseguir a derogacion d’a clamata Lei de Memória Historica (Ley 52/2007, de 26 de diciembre, por la que se reconocen y amplían derechos y se establecen medidas a favor de quienes padecieron persecución o violencia durante la Guerra Civil y la Dictadura).

Sin responder a una verdadera nesecidat en o suyo origen, nos creyemos que l’efecto de l’avantdita mida ye estato afundar as diferiéncias entre os espanyols, resucitar ódios ya rematatos e reubrir unas feritas que yeran cicatrizatas tiempo have. Tot ixo perque o suyo espritu ye presidito per un deseyo de revancha que falsifica o proceso historico en sintonia con nesecidaz politicas que no han res a veyer con a História.

Como no pueden fer-sen “verdat historica” —a traviés d’o BOE— qüestions que son sogetas a la opinión d’es profesionals d’a matéria, o Foro Historia en Libertad refusa per prencípio que qualsiquier parlamento u organizacion allena a las instáncias historicas u intelectuals s’atribuiga competéncias sobre a matéria. Tampoco no podemos compartir as presions que se son feitas enta institucions d’esta naturaleça como a Reyal Académia d’a História.

A diferiéncia d’atras posicions que no compartimos, no ye a nuestra intencion prescribir l’oblido como actitut d’os espanyols devant d’o pasato. Tot o contrário, pretendemos que se ricuerde a História, ixo sí, con dos puntualizacions neseçárias: que esta s’asuma integrament, e no dende una envista de parti; e que o pasato no faiga parti d’o debate politico sino que permaneixca en os terminos que pertocan a la suya naturaleça.

L’anterior Guvierno e os suyos sócios parlamentários creon a ficcion de que o sistema politico valero fa forcallo con a presunta legalidat d’a II Republica, aladiando o verdadero origen d’a present situacion. E, en qualque aspecto, se logron reproducir bels caracteres sectários e totalitários de l’avantdito regimen republicano que han menaçato con rinovar belun d’os més disgraciatos episódios d’a nuestra história contemporánia.

Estraliata dita pretension en as urnas o zaguer 20 de noviembre, nos creyemos que no b’havrá regeneracion posible ni Espanya logrará salir d’a funda crisis an que bi ye (e que va muito dellá d’o economico) si —entre atras midas— no se procede a fer marchar as ainas parlamentárias que permitan a inmeyata derogacion d’a mal clamata Lei de Memória Historica.

Ademés, ta privar una contina inércia en os critérios aplicatos en este campo, proponemos que se faigan os trangos neseçários ta que os usos publicos d’a história seigan ogeto d’una legislacion d’alcuerdo con o que ocurre en os païses d’a nuestra redolada, de traça que as iniciativas guvernamentals a o respective queden a la marguin d’as consignas d’os partidos e no se permita una restriccion a las libertaz publicas que vaiga dellá d’a proteccion d’es dreitos d’a verdat e l’honor.

Si belun quiere leyer o texto original u saber qualcosa més sobre o Foro Historia en Libertad  no ha sique punchar sobre este vinclo.

Per qué no te callas?

O perjuro que s’entrepuça con as puertas d’o suyo palácio recullió ahiere una grandiça ovacion de parti de bels seicientos privilegiatos que viven, tamien els, como reis a penar d’a crisis que han contribuyito a trayer.

O nuevo Herodes —més d’un millon e meyo d’albortos feitos grácias a las leis que, satisfeito e de buen implaz, ha firmato l’abraçador d’asesinadors— mesmo s’emocionó devant d’o carinyo que l’amostron os que treballan, tamien els, per crepar Espanya.

L’amigo d’os Albertos, de Mario Conde u de Manuel Prado y Colón de Carvajal, no saveva si plorar u esmelicar-se-ne per a reaccion que os suyo mensage d’austeridat e decéncia prevocó en os que s’ajuntan con empresários en benzinerias, s’enreligan en retes de correyas e bigoz u se benefícian con os diners d’os ERES.

O suegro d’Urdangarin charró d’a confiança en as institucions mientres os seicientos privilegiatos pensavan en qué nuevo fiscal general podevan nombrar u a quí proposar como nuevos miembros d’o Tribunal Constitucional ta que se i contine aprevando reformas estatutárias, legitimando partitos pro-etarras u sinyalando a constitucionalidat d’as unions aberrosexuals.

O que se’n fa a rialleta quan parla con os independentistas, ascuitó ploramicoso os chilos de viva el rey (sic) que, devant d’as suyas sinceras parolas de patriotismo, no pudon privar os que pactan, tamien els, con separatistas.

A la fin, l’almirador de Rodríguez —aconortato per l’amor que le profesan os que s’enriqueixen grácias a o sistema que a suya traiduria nos impuso— se’n tornó t’o suyo palácio a siguir entrepuçando-se con as puertas.

Reço

Reço per es nuestros germanos. Es nuestros germanos de Nigéria, es nuestros germanos d'Egipto, es nuestros germanos de Palestina, es nuestros germanos de China, es nuestros germanos de Coreya d'o Norte, es nuestros germanos d'Iraq, es nuestros germanos d'a Índia, es nuestros germanos de Somália, es nuestros germanos d'Eritreya, es nuestros germanos de Paquistan, es nuestros germanos d'Iran, es nuestros germanos de Turquia. Reço per toz es catolicos engalçatos per l'islam, per lo comunismo, per l'hinduïsmo, per lo sionismo. Reço per toz os catolicos que, con o suyo sacrifício, nos ensenyan a vivir a fe con o goyo e a valentia neseçária. Reço perque en 2012 o mensage de Cristo contine alimentando l'asperança en toz os cantons d'o mundo. Reço perque se dixe d'asesinar a os que testimónian ixa asperança. Reço perque a nuestra indiferiéncia no nos faiga complices de toz ixos crimens.