lunes 8 de febrero de 2010

Vacáncias de Nadal

Sí, vacáncias de Nadal. Encara.
Perque hue, dia 8 de febrero, os deputatos e senadors que dicen representar-nos, as sinyorias que n'as suyas mans hemos dixato a soberania nacional, siguen de vacáncias.
Els, que con 7 anyos d'ocupar o escanyo ya tienen dreito á la maxima pension. Els que, antiparti, e á diferiéncia d'os atros espanyols, sí pueden compatibilizar ixa pension con qualsiquier atra. Els, que tienen totas as dietas e privilégios d'o mundo. Els que no fan sique votar, quan enciertan á ir ta l'hemiciclo, o que les marca o caporal d'o suyo partito, no pas o que les dicta a suya concéncia (¿en tienen de concéncia?) ni l'interés d'os matutants que los esliyion. Els que tienen una piscina en o Senato, ordenadors de zaguera generacion, secretários ta aduyar-los en os suyos quefers, etc, etc, etc.
Tot esto en metat d'a pior d'as crisis.
Ta qué les pagamos ixos sueldos, ixas dietas, ixas pensions? A respuesta ye clara: ta que hue, dia 8 de febrero, continen de vacáncias de Nadal.
Viva a democrácia!

martes 26 de enero de 2010

¿Ye marxista o PP?

These are my principles, and if you don't like them... well, I have others. A frase, prou que sí, ye de Groucho Marx e qualcosa parellana, estos son os mios prencípios e si no le fan goi… bueno en tiengo atros, pareix que ye o lema d’o PP. Pero claro, Groucho Marx se feva o preu fendo redir mientres que o PP ye un partito politico e, doncas, havria á tener, si no prencípios, sisquiera qualque ideologia.
No ye o caso. A o PP igual se le da demandar agora a cadena perpétua como haver firmato dinantes un pacto per a justícia, quan tenevan mayoria absoluta, no s’olbide pas, que legitimava l’actual estato de permisividat, u talment caldria parlar millor de complicidat, con o delito que agora tanto cretican. E o mesmo que fan respective á la justícia lo fan con tot.
Asinas, José María Áznar tiene a barra d’ir ta una manifestacion contr’o progecto de lei d’alborto d’o PSOE quan os suyos guviernos amparon l’asesinato de decenas de mils d’inocents sin que ixos crímens se le dasen mica ni movés un dido ta fer disaparixer a lei que lo permitiva.
Asinas, Rajoy diz que derrogaran a lei de seudo-matrimónios homosexuals quan muitos juratos, grants e chiquez, d’o suyo partito participan en ditas aberracions.
Asinas, toz os suyos caporals charran contr’a imposicion lingüística n’a ensenyança catalana quan els fan exactament o mesmo en Valéncia, an que, ta caramuello, s’ensenya en catalan, no pas en valenciano; u en Galícia, a penar d’o que Núñez Feijoo bi esfendeva n’a zaguer campanya electoral t’as autonomicas.
A lista ye interminable. Perque o PP no solo no ye a solucion, sino que o PP ye parti d’o problema, parti fundamental d’este sistema que tot l’ha podrexito e menaça con rematar con esta viella nacion nuestra.

miércoles 20 de enero de 2010

Son delinqüents

A decision d'o concello de Vic de no empadronar pas á os inmigrants ilegals que vivan en ixa ciudat ha feito sonar as alarmas d'o sistema e ha tornato á dixar esclatera, unatra vegata, a suya hipocresia.
Blinca agora o PP con que tot ye conseqüéncia d'a enatiça politica d'o papels ta toz d'a puenda Caldera. Se'n olbidan, como gosan fer con as suyas numbrosas contradiccions, d'as regularizacions masivas, promovitas per els mesmos, n'as que valeva como decumento un abono de transporte. Ye de dar que son os d'o PP os primers que han condenato l'alcuerdo d'o concello catalan e charran de xenofóbia . Ye de dar que o guvierno de Rodríguez ha dito que a mida ye ilegal e charra de xenofóbia.
Afirman tamien os dos partitos que a decision monecipal no refleixa o sentir mayoritário d'os espanyols. Mienten de nuevas. Totas as enqüestas aparexitas estos dias en os meyos de comunicacion amostran, como yera de dar, que buena cosa d'a poblacion, més d'o 70% en toz os casos, s'oposa a l'empadronamiento d'inmigrants en situacion irregular.
Vinon ta Espanya sin garra control. Sin garra control aforçon as nuestras buegas, as nuestras mugas. Ta forro bota, desixen dreitos e prestacions, dende a sanidat dic'a vivienda, que no siempre pueden recibir os espanyols. En garra atro país se tolera una situacion parellana.
Ye menister, en este tema como en tantos atros, que a mayoria social seiga conseqüent con as suyas valuras e dixe de refirmar á estos partitos, á este sistema, que favoreix a injustícia e o delicto. Perque estos inmigrants que dentron ilegalment en a nuestra nacion son, d'alcuerdo con a legislacion de qualsiquier país, delinqüents. Igual como son delinqüents as autoridaz complices que permition, quan no favorexion ubiertament, dita ilegalidat.
E, per favor, que no me charren de solidaridat. Ni sisquiera de caridat. Puedo acullir en casa mia á qui truca n'a puerta e me demanda aduya; no pas á qui m'estricalla a puerta e menaça a mia seguridat e a seguridat d'os mios.
Qui dentra ilegalment en casa nuestra, no ye que un delinqüent. E ta os delinqüents no bi ha que dos camins: a prision u o foragitamiento.

miércoles 13 de enero de 2010

Identidat

Ampro a ideya, e o disenyo, d'o blog Actitud Carlista e l'aproveito ta fer una chiqueta declaracion de prencípios:

lunes 28 de diciembre de 2009

Un dia ta l'asperança

Ahiere, decenas de mils de catolicos nos ajuntemos en Madrid ta celebrar-ie a tercer trobata d'a família catolica. Muito buen ambient, muitos pairs con os suyos ninos chicotons, muita fe... Dixemos claro, un atra vegata, que a mayoria social, e natural, d'os espanyols no adempribiaremos nunca o crimen de l'alborto, ni a blasfémia d'os seudo-matrimónios homosexuals, ni a dictadura d'a educacion t'a ciudadania, ni a sacata d'os crucifixos d'os edifícios públicos, ni totas as enrestitas que cuentra nusatros e as nuestras radices cristianas se fa un dia par d'atro.
Manimenos, ye menister que no nos quedemos solo que en ixo. A fe e a devocion son muito bien e, prou que sí, son muito neseçárias; pero solo que con mobilizacions no aturaremos o laicismo. Ye menister que os catolicos espanyols paremos cuenta que solo que con un partito catolico que esfienda, realment, as nuestras valuras, podremos vencer en esta luita cuentra o mal que esnavesa Europa. Tanimientres, os radicals de zurdas e os suyos complices liberals continaran prevando de foratar os alacez d'a nuestra identidat.
Ta que tiengamos un futuro como nacion e como individuos, ta que este día d'asperança seiga un dia de realidaz, cal que os catolicos espanyols prengamos concéncia d'o nuestro poder e nos organicemos politicament ta encapeçar a reconquista moral d'Europa.

martes 15 de diciembre de 2009

Lei de Luengas

Ayere a Comision de Cultura e Educacion d'as Cortes aprevó o dictamen d'a ponéncia d'a Proposicion de Lei Luengas Própias d'Aragon. N'a dita Comision se fiço platero o poco alcuerdo que s'ha aconseguito respective a este tema. Ye de dar que no se puede asperar guaire d'un texto que no ha puesto replegar que un radito consenso. Manimenos, diz que este jueves a lei s'aprevará. Dita lei reculle que l'aragonés e o catalan son luengas própias d'Aragon, pero no las declara pas oficials. Reculle tamien que s'ensenyaran en os centros escolars d'as zonas an que se charran, encara que no concreta guaire en qué condicions e con qué meyos se i contará ta posibilitar ixa ensenyança.
A lei, a la fin, no tendrá que o refirme d'o PSOE de d'a CHA, encara que esta zaguera ni sisquiera ye satisfeita de tot con a norma. IU, que en primeras tamien la refirmava, se i oposa agora perque o texto no reconeix a oficialidat d'o catalan e l'aragonés e crea una académia ta o catalan d'Aragon (s'estimavan més que o Institut d'Estudis Catalans fues a unica autoridat competent). PAR e PP se i oposan de raso perque son en cuentra de que se clame catalan a las variedaz charratas n'as comarcas orientals. Se'n olbidan, ixo sí, de que quan guvernon o país, financion e espardion a ensenyança d'o catalan, no pas d'as modalidaz locals, en toz os colégios e institutos de ditas zonas. Se'n olbidan, tamien, de proposar midas alternativas ta preservar o património lingüístico de l'Aragon oriental.
A mida, disgraciadament e sisquiera m'entivoque, plega tardi ta l'aragonés, que se troba en una situacion de dialectalizacion e sustitucion lingüistica que pareix ya irreversible.
Caldrá veyer si, per lo que fa a o catalan d'Aragon, a norma sirve ta qualcosa u, simplament, suposa un trango més enta l'asimilacion d'o romance autoctono per parti d'o catalan normativo.

miércoles 9 de diciembre de 2009

Crucifixo

Bellas veces ye menister que nos enristan ta que reaccionemos. Qualcosa buena havria de tener o laicismo actual. Yo ya m'he penjato un crucifixo d'o cuello. E agora en meto uno en esta bitacora, que ya caleva.
En teneva vários candidatos, d'os muitos que en bi ha en a Montanya nuestra, pero, a la fin, per ixo d'a terreta, m'he decidito per lo Cristo romanico de San Mamés de Broto, que encara que no ye restaurato tiene una polideça que estremoleix. Tamién heva pensato en o Cristo de Ciresa, tamién romanico, e que ye atra alfaya de l'arte popular altoaragonés.
Ye una escultura policromata feita en fusta de noguera. Per a suya grandária e finura escuella dintro d’a imagineria meyeval. Mide 2 metros e 8 cm d’altária, 53 cm d’amplária máxima e 31 cm de volumen. Os braços e as mans nos son plegatos en pior estato. Més que més as mans, que han perdito buena cosa d’os suyos didos, que havrian d'estar larguiços, seguntes se puede quitar d’o que se’n conserva. O braço e a man dreita, que mantiene o dido chiquet, miden 86 cm de largo; l’atro braço, con a suya man, que conserva o dido pulgar, 74 cm.
Atras imagens d'o nuestro Sinyor, como lo Cristo de Benás, no tuvon tanta suerte e fuen crematas per os republicanos durante a guerra civil. Cal tener-lo prou present ta que no nos suceda o mesmo. Cal que os catolicos reaccionemos. Antes que no seiga tardi.