Mostrando entradas con la etiqueta traduccions. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta traduccions. Mostrar todas las entradas

viernes, 10 de febrero de 2017

Severino Aznar Embid

O 10 de febrero de 1870 naixeva a Tierga, Zaragoça, en una família prou humil,  o sociologo e periodista Severino Aznar Embid, una d’as feguras més sinyaleras d’o catolicismo social en Aragon.
Entre 1883 e 1893 fa os suyos estúdios en o Seminário de Zaragoça. A l’atro l’anyo, encomiença a carrera de Filosofia e Letras; de vez que  empencipia os suyos primers treballos. Per un d’ixes treballos, un cuento con intincions politicas, será desterrato bellas anyatas ta Burdeus, an que prosiguió o quefer suyo.
Tornato ta Espanya, e devito a o suyo compromís con o catolicismo social, funda a Zaragoça a revista La Paz Social en 1907. De conjunta con a revista, crea una colección, a Biblioteca Ciencia y Acción, ta espardir o sindicalismo catolico.
En 1910 se presentó, sin d’esito, a deputato per Zaragoça en una candidatura carlista. En 1914 estió nombrato asesor social d’o Instituto Nacional de Previsión Buscar e en mayo de 1916 obteneva, per oposición, a catiera de Sociologia d’a Facultad de Filosofía de Madrid. Durant esta decada 1910-1920 fayó un amplo quefer de propagandista catolico-social dende a Junta Central d’Acción Social Agraria.
En 1920, s’afília a o Partido Católico Tradicionalista de Juan Vázquez de Mella, pero lo dixaria ta integrar-se, junto con atros carlistas como Salvador Minguijón, en o Partido Social Popular. Antes d’a fin d’a Cruçata Nacional s’identificaria de tot con as valuras d’o franquismo. A suya muerte, en 1959, l’escusaria de veyer a traicion que a la Santa Tradicion fició lo regimen de Franco.
Severino Aznar ye estato descrito per Manuel Núñez Encabo como lo «creador del pensamiento social moderno del catolicismo en España», en a suya obra  El nacimiento de la sociología en España: Manuel Sales y Ferré. Editorial Complutense (1999).

sábado, 3 de diciembre de 2016

Unas parolas de Paul Claudel

En estes tiempos enatiços que nos han tocato en suerte, ye menister ricordar una cita de Paul Louis Charles Claudel, talment o millor escritor catolico francés moderno: 
Ne parle du Christ que si on te le demande. Mais, vis de telle manière qu'on te le demande!
Cita que, traducita a l'aragonés, seria:
No charres de Cristo que quan te lo demanden. Pero vive de traça que te lo demanden!
Que asinas hi seiga.

domingo, 20 de noviembre de 2016

En a festividat de Cristo Rei

Hue, 20 de noviembre, ye menister fer acordança d’a carta enciclica Quas Primas d’o Papa Pío XI sobre a fiesta de Cristo Rei que ya nos nunciava cómo seria o mundo aluenyato d’a Fe e cómo hemos a combater o laiscismo que destrui a dignidat d’os hombres.



E si agora mandamos que Cristo Rei seiga honrato per toz os catolicos d’o mundo, con ello proveyeremos tamién a las necesidazs d’os tiempos presents, e meteremos un remedio eficacismo a la postema que hue empesta a la humana sociedat. Judgamos postema d’os nuestros tiempos lo clamato laicismo con as suyas errors e enatiças prevatinas; e vusaltros sabezs, venerables germanos, que dita impiedat no maturó solo que en un dia, sino que yera covata dende mucho antes en as entrañas d’a sociedae. S’encomençó per negar lo império de Cristo sobre totas as gents; se negó a la Ilésia lo dreito, fundato en lo dreito d’o mesmo Cristo, de ensinyar a o genero humano, esto ye, de dar leis e de menar os pueblos ta levar-los t’a eterna felicidat. Dimpués, poquet a poquet, a religion cristiana fue igualata con as altras religions falsas e rebaixata indecorosament arran d’estas. Se la sometió dimpuesas a o poder civil e a l’albitrária permision d’os guvernants e magistraus. E s’enantó més: en b’habió algunos que esmaginon sustituir a religion de Cristo per bella religion natural, con bels sentimientos purament humanos. No falton Estaus que se creyon que podrian pasar-sen sin Dios, e metion a suya religion en a impiedat e en lo disprécio de Dios.

miércoles, 31 de agosto de 2016

Unas parolas d'Edith Stein

Farto d’a vergüenya e fateça d’a democrácia parlamentária, esclatera de tot en a mojiganga d‘a investidura d’estes dias, me’n alcuerdo d’unas parolas de Santa Tresa Benedicta d’a Cruz, muller d’estraordinária inteligéncia, ampla cultura e funda espritualidat, mártir e santa alemana, convertita a o catolicismo dende o judaïsmo, una d’as zagueras e més originals tomistas d’a história d’a filosofia:
A nacion tien necesidat no solo d’o que tenemos, sino tamien d’o que somos.
Tiengamos agora presents as parolas d'a santa, asesinata a Auschwitz, e seigamos dinnos d’es tiempos que nos han tocato.

PS. Podez leyer una traduccion a l’espanyol d’a Céncia d’a Cruz, una d’as suyas obras més importants, punchando en este VINCLO.

miércoles, 6 de julio de 2016

Bellas parolas de Juan Donoso Cortés

En veyendo a situacion actual d'o mundo, un no puet dixar de ricordar estas parolas d'o gran intelectual espanyol Juan Donoso Cortés (1809-1853):
Al compás mismo con que se disminuye la fe, se disminuyen las verdades en el mundo; y la sociedad que vuelve la espalda a Dios, ve ennegrecerse de súbito con aterradora oscuridad todos sus horizontes.
Que, si fa u no fa, en aragonés seria:

A o compás mesmo con que diminui a fe, diminuyen as verdaz en lo mundo; e a sociedat que gira a espalda a Dios, vei ennegrir-se de momento con aterradera escureldat toz os suyos horiçonts.

E, si nos centramos en a trista actualidat espanyola, un no puet dixar de ricordar estas atras parolas suyas:
Las alianzas no son un fin; las alianzas son un medio de conseguir el fin que se apetece; el fin consiste en los intereses permanentes de la nación; las alianzas deben proporcionar este fin.
Que en aragonés, si fa u no fa, quedaria asinas: 

As alianças no son una fin; as alianças son un médio d'aconseguir a fin que s'agana; a fin consiste en os intreses permanents d'a nacion; as alianças deven proporcionar esta fin. 

jueves, 23 de junio de 2016

Bellas parolas de Joris-Karl Huysmans

Joris-Karl Huysmans (1848-1907) fue un escritor e critico d’arte francés, asociato més que més con Émile Zola e os naturalistas. Dimpués s’unió a o movimiento decadent francés. A conversión de Huysmans, d’o satanismo a o catolicismo, d’a suya basémia per as sensacions estránias a la busca d’a vida espritual, puet veyer-se en os libros suyos Un rebours (1884), Là-bas (1891) e La cathèdrale  (1898). 
D’Un rebours ampro estas parolas:
Seigneur, prenez pitié du chrétien qui doute, de l'incrédule qui voudrait croire, du forçat de la vie qui s'embarque seul, dans la nuit, sous un firmament que n'éclairent plus les consolants fanaux du vieil espoir!
Que, si fa u no fa, en aragonés quedaria asinas:
Sinyor, tiene piedat d’o cristiano que dubda, d’o incredulo que querreba creyer, d’o convicto d’a vida que s’embarcarca solenco, en a nueit, baixo un cielo que no alumbran as consoladeras lanternas d’a viella asperança!

jueves, 14 de abril de 2016

D'a Enciclica Sapientiae Christianae

Hue, dimpués de més de 125 anyos, encara ye menister tener prou presents as parolas con as que S.S. Lion XIII ubriva a Enciclica Sapientiae Christianae sobre os devers d’os ciudadanos cristianos:
Sapientiae christianae revocari praecepta, eisque vitam, mores, instituta populorum penitus conformari, quotidie magis apparet oportere.
Que, si fa u no fa, en aragonés diz:

Tornar t’os prencípios cristianos e conformar-hie en tot a vida, es costumbres e as institucions d’os pueblos, ye una necesidat que, per cada dia, se fa més evident.

martes, 22 de marzo de 2016

Unas parolas de Joris-Karl Huysmans

Unas parolas d’o escritor francés Joris-Karl Huysmans (1848–1907), autor que se convirtió a o catolicismo dende o satanismo. Una reflexion que toz nos hemos feito qualque vegata:
Pour moi, la première preuve de l'origine divine de la religion catholique, c'est d'avoir pu subsister, jusqu'à ce jour, malgré l'imbécillité des siens, ses plus terribles ennemis!
O que, si fa u no fa, vien a estar:

Ta yo, a primer preva de l’origen divino d’a religion catolica ye l’haver puesto pervivir, dica este dia, a tamas d’a fateça d’os suyos, os més terribles enemigos d’ella!

Feliz e santa Pasqua a toz. 

viernes, 11 de marzo de 2016

Unas parolas d'Ernst Friedrich Schumacher

Bellas parolas d’o pensador economico, estatistico e economista aleman Ernst Friedrich Schumacher (1911-1977):
The economics of gigantism and automation is a left-over of nineteenth-century conditions and nineteenth-century thinking and it is totally incapable of solving any of the real problems of today. An entirely new system of thought is needed, a system based on attention to people, and not primarily attention to goods.
U o que, alto u baixo ye o mesmo:
A economia d’o gigantismo e l’automatizacion ye un repui d’as condicions e o pensamiento d’o sieglo XIX. Ye incapable de tot de resolver qualsiquier problema real d’o nuestro tiempo. Ye neseçário de tot un sistema de pensamiento totalment nuevo, un sistema basato en a consideracion d’as personas antes que no en a consideracion d’os biens.
Small Is Beautiful: A Study Of Economics As If People Mattered (1973).

Podes leyer o libro, en a version original inglesa, en este VINCLO.

sábado, 27 de febrero de 2016

Unas parolas d'Ernst Jünger

En veyendo a farsa d'os pautos e fraus parellanos que se son succedendo dimpués d'as zagueras  e falsas eleccions generals, uno no puet dixar de ricordar istas parolas d'o intelectual aleman Ernst Jünger, qui, per cierto, bels meses antes de morir a l'edat de 103, s'heva convertito a o catolicismo:
Die Sklaverei lässt sich bedeutend steigern, indem man ihr den Anschein der Freiheit gewährt.
U o que, alto u baixo ye o mesmo:
A esclavitut se puet fer creixer de manera significativa mediant la concesion de l'apariéncia d'a libertat.
Ye a hora d'a reaccion.

lunes, 23 de noviembre de 2015

A luita cuentra o ISIS seguntes Monsinyor Darwish

Ta l’Arçobispe catolico melquita de Zahlé (Libano), os atentaus de París no yeran que una qüestion de tiempo. «Siempre hemos sabito que o ISIS ye un periglo ta tot o mundo. Pero Europa no se lo prenió en veras», ha dito l’Arçobispe Issam John Darwishel en una conversa feita con a Fundacion Pontificia Internacional Aduya a la Ilésia Nesecitata.

 «En o Libano sentimos a dolor d’o pueblo francés; pero os franceses e o mundo tamien han a sentir a nuestra dolor», dició l’Arçobispe en charrando d’a enrestida terrorista d’ISIS a Beirut, a capital libanesa, succedita un dia antes d’os atentaus a París; en ixa enrestida morion 40 personas e cientos resulton feritas.

Monsinyor Darwish declaró que os atentaus de París han a tener como conseqüéncia un cámbio de percepcion: «Europa ha a cambiar a suya politica en o conflito sírio e ubrir a la fin os uellos», dició l’Arçobispe, naixito a Síria. «Ya ye hora de luitar cuentra ISIS, junto con o Guvierno sírio. Solo dimpués se podrá veyer cómo han de seguir as cosas a Síria; b’ha que unir as fuerças cuentra l’enemigo comun. Soi seguro de que succederá; en qualsiquier caso seria bueno ta Síria».

Uno d’os motivos ta os atentaus de París ye, seguntes Monsinyor Darwish, a ideologia d’os yihadistas d’o ISIS. «Es fundamentalistas no soportan que es musulmans seigan guvernatos per una mayoria cristiana, como succede a Fráncia. Creyen que havria a estar justament a o reviés, que es musulmans dominen o mundo entero». Como actualment muitos musulmans franceses son luitando a Síria a o costato d’os yihadistas, sigue havendo-bi perliglo ta Fráncia. «Os jóvens luitan a Síria. Hi son somesos a un lavato de celebro. Quan tornan ta Europa no pueden vivir ya sin luitar; esto ye muito perigloso».

A Monsinyor Darwish l’alticama tamien a botinada de refugiatos provenients dd’o Proximo Orient que se s’enfilan car ta Europa. «Europa ha de que mirar-se cudiadosaament qui viene. O ISIS puet mesclar fácilment combatients entre os refugiatos, e ixo puet suposaun problema de seguridat ta Europa». l’Arçobispe se’n queixa en general d’as conseqüéncias d’o movimiento migratório. «Me creigo que ye una decision errónia d’os guviernos europeus acullir a tantos refugiatos. Muitos, tamien cristianos, quieren albandonar a region precisament por ello; pero seria millor aduyar a la poblacion aquí, en su própia region. A nesecitamos aquí. Ademés o camin cruçando lo mar ye muit perigloso». Seguntes Monsinyor Darwish agora b’ha zonas seguras, igual en os païses vecinos como en a mesma Síria. A Homs u Latakia, pero tamien cerca d’a buega libanesa, ne b’ha de regions seguras. Muitas famílias sírias que miron cubillar aquí son tornatos ya t’os suyos lugars d’origen».

lunes, 12 de octubre de 2015

Unas parolas de Ramiro de Maeztu

Hue, 12 d’octubre, festividat d’a Virgen d’o Pilar, Patrona d’a Hispanidat, fa buena honra ricordar a figura que Ramiro de Maeztu, uno d’os millors intelectuals espanyols d’o pasato sieglo, covardement asesinato per as cricas republicanas o 29 d’octubre de 1936. Més que més, recordar a suya obra Defensa de la Hispanidad (1934) d’a que traduzco agora solo que unas parolas:
A crisis d’a Hispanidat ye a d’os suyos prencípios religiosos. B’havió un dia en que una parte influyent d’os espanyols cultos dixó de creyer en a nesecidat de que os prencípios en que deveva inspirar-se o suyo Guvierno fuesen a o mesmo tiempo os d’a suya religion. O primer momento d‘a crisis se manifiesta en o intento de secularizacion d’o Estato espanyol, feito per es ministros de Fernando VI e Carlos III.

Podez leyer o libro original completo en este VINCLO.

sábado, 5 de septiembre de 2015

Unas parolas de Charles Péguy

O 5 de setiembre de 1904, moriva a Villeroy (Fráncia) Charles Péguy, un d’os escritors catolicos modernos més importants. En este anniversário, ricordamos unas parolas suyas:
Le modernisme est un système de complaisance. La liberté est un système de déférence.
Le modernisme est un système de politesse. La liberté est un système de respect.
Il ne faudrait pas dire les grands mots, mais enfin le modernisme est un système de lâcheté. La liberté est un système de courage.
Le modernisme est la vertu des gens du monde. La liberté est la vertu du pauvre.

L'Argent (1913).
U o que ye o mesmo, u a lo menos parellano:
O modernismo ye un sistema de complacéncia. A libertat ye un sistema de deferéncia.
O modernismo ye un sistema de cortesia. A libertat ye un sistema de respecto.
No caldria pas decir grans parolas, pero a la fin o modernismo ye un sistema de covardia. A libertat ye un sistema de corage.
O modernismo ye a virtut d’a gent d’o mundo. A libertat ye a virtut d’a pobretalla.

sábado, 14 de febrero de 2015

Cuentra o mundo moderno (e 2)

Ricordemos hue e siempre a Parola de Dios:
Quaerite autem primum regnum Dei et iustitiam eius, et haec omnia adicientur vobis. (Mt 6:33)
E vivamos, hue e siempre, seguntes ella.

domingo, 8 de febrero de 2015

Benson e Francho

Coneixita ye l’almiracion de Francho per Robert Hugh Benson, concretament per a suya novela Lord of the world. No sé si Francho en havrá leyito atros libros. Talment; con Francho tot ye posible e Benson, no fa ni cien anyos, yera uno d’os caporals d’a literatura inglesa. En 1903, a suya conversion a o catolicismo —yera fillo de l’anglicano arcebispe de Canterbury e mosen anglicano el mesmo— secutió a sociedat britanica. Talment mesmo en ha letito A City Set on a Hill —titol amprato d’o evangélio de Sant Mateu: Vos estis lux mundi. Non potest civitas abscondi supra montem posita— con Francho tot ye posible.Si asinas l’ha feito, s’havrá trobato con esta reflesion:
The Church must be intelligible to the simple as well as to the shrewd.
Qualcosa —a Ilésia ha a estar comprensible ta o simple, ademés de ta o saputo— que qualquiera de nusatros —haigamos u no leyito a Benson, seigamos mosens u laicos— prou sabévanos, sabemos e sabremos.
No sé si a Francho lo capiran os saputos, con Francho tot ye posible, pero muito a sovent os simples no l’entendemos ni média. U l’entendemos demasiato.

lunes, 2 de febrero de 2015

Cuentra o mundo moderno

Torna Chesterton ta este humil quaderno de bitacora:
If the eighteenth century was the Age of Reason, the thirteenth was the Age of Commonsense. G.K. Chesterton “History Versus the Historians” (1908) in Lunacy and Letters.
U o que ye o mesmo:

jueves, 22 de enero de 2015

Qualques parolas sobre a família

Estes dias, en sentir as desenfortunatas parolas de Francisco sobre a família, os catolicos e os conellos, me’n he alcordato d’atras parolas que no almiten malentenditos. Chesterton en tiene arrienda. Per eixemplo, esta cita suya de “Babies and Distributism”, The Well and the Shadows (1935):
A child is the very sign and sacrament of personal freedom. He is a fresh will added to the wills of the world; he is something that his parents have freely chosen to produce... he is their own creative contribution to creation.
Un fillo ye o veritable signo e sacramento d'a libertat personal. Ye una tierna voluntat que s'anyede a las voluntaz d'o mundo; ye qualcosa que os suyos pairs han decidido librement de producir ... ye a suya própia e creativa contribucion a la creacion.
Pensamiento que me pareix muito més encertato ademés de muito millor esprisato.
Perque estes dias, en sentir as parolas desenfortunatas de Francisco sobre a família, os catolicos e os conellos, me’n he alcordato d’atras parolas, tamien de Chesterton, que dicivan:
Os que enristen cuentr’a família no saben o que fan perque no saben o que desfan.

Yo no sé o que sabe u dixa de saber Francisco ni si, de cavo quan, charra per ignoráncia u per atrivimiento. Pero prou que sé o miedo que me fa. 

lunes, 22 de diciembre de 2014

Buen Nadal 2014


martes, 25 de noviembre de 2014

A eséncia d'o faixismo, a eséncia d'o liberalismo

Victorius Fascism is not only the downfall of the Socialist Movement; it is the end of Christianity in all but its most debased forms.
A victória d’o faixismo no ye solo que o esvoldregamiento d’o movimiento socialista, ye tamien a fin d’a Cristiandat en totas as suyas traças defuera d’as més envilecitas.
Asinas encomençava en 1935 Karl Polanyi o suyo asayo “The essence of Fascism”, publicato en 1936 en o volumen Christianity and the Social Revolution. John Lewis, Karl Polanyi, and Donald K. Kitchin (editors). New York: Scribner.
E ya quasi a la fin d’ixe estúdio concluiva:
Fascism must then proceed to attempt to change the nature of human consciousness itself. The pragmatic reasons for its clash with Christianity are due to this necessity.
O faixismo alavez ha de pasar a mirar de cambiar a naturaleça d’o própio esmo humano. As raçons pragmaticas d’o suyo conflito con a Cristiandat se deven a esta nesecidat.
Como soi prou d’alcuerdo con l’autor de The Great Transformation tamien en estas dos citas que quaterno, no puedo menos que sinyalar que igual de veritables me pareixerian as dos si bi cambiamos faixismo, per liberalismo:
A victória d’o liberalismo no ye solo que o esvoldregamiento d’o movimiento socialista, ye tamien a fin d’a Cristiandat en totas as suyas traças defuera d’as més envilecitas.
U per capitalismo, que igual se me tiene tripa que gireta:
O capitalismo alavez ha de pasar a mirar de cambiar a naturaleça d’o própio esmo humano. As raçons pragmaticas d’o suyo conflito con a Cristiandat se deven a esta nesecidat.
E quan asinas lo releigo, comprevo ixorrontato cómo a história nos ha alcançato. Sin fer-nos-ne.

jueves, 20 de noviembre de 2014