jueves, 19 de marzo de 2015

Kosovo ye Sérbia

Dende que ye un club economico, Europa fa pena. Dende que ye un club economico —dende que Europa no ye Europa— o nuestro continent fa vergüenya;  ye a trista realidat.  A política exterior d’Europa, fa fástio, sí, pero a política interior d’Europa, mesmo més ne fa.
Mira-tos Kosovo, mira-tos Yugoslávia:  Qué bi hemos feito? En siguindo as ordens d’o Nuevo Orden Mundial, no hemos aconseguito sique empiorar as cosas. Igual como en Iraq. Igual como en Síria, Líbia u Túnez. E quí son as vitimas d’as guerras d’o NOM? Os cristianos, prou que sí. Quan a OTAN —Javier Solana, lo ricuerdan?— mandava satisfeito bombardear Belgrau e ocupar a província sérbia de Kosovo, yera fendo tranya a la persecucion d’o cristianismo en o coraçon d’os Balcans. Perque en Kosovo naixió Sérbia. E bi naixió luitando cuentra o Islam. Como hi siguió luitando siempre.  Tamien en a I Guerra mundial, quan os albano-kosovars aduyon a os turcos a masacrar-hie a os eslavos. U en a II Guerra Mundial, quan ,de nuevas, os musulmans kosovars s’adedicon de buen implaz a la limpieça etnica, aduyando altalle a os faixistas albaneses —os aliaus de Mussolini, lo ricuerdan—a fer-bi disapareixer a la mayoría sérbia. Perque en Kosovo naixió Sérbia, no pas Albánia, e si no per lo terror e o genocidio contino, os albano-kosovars nunca no serian estatos mayoría en a província.
Perque  Kosovo ye tierra sérbia. Perque  Kosovo ye a cuna de Sérbia. Perque  Kosovo ye o valient prencipe Lazar, o Reino de Dios , a gran batalla de Kosovo Polje, o corage sérbio cuentra os otomanos. Perque  Kosovo ye  150 monestérios e ilésias destruitas e os sérbios que han a vivir-bi entre arambres cosiratos per es militars d’a EULEX e os fosals sérbios profanatos de contino, pa fer disapareixer a identidat eslava —a identidat cristiana— de Kosovo. E d’Europa. E d’o mundo.

viernes, 13 de marzo de 2015

As Cortes d'Aragon e os transexuals

Ahiere, 12 de março de 2015, os parlamentários d’as Cortes d’Aragon malmetion o suyo tiempo e os diners nuestros en amonstrar, unanimament, o suyo refirme a una “lei integral de reconeiximiento d’os dreitos d’as personas transexuals”. Testual. Asinas como sona.
Seguntes alcordon, ixa lei havrá a reconeixer “o dreito a l’autodeterminacion d’o genero e a creacion d’un servício exclusivo d’atencion a la transexualidat an que se promuevan politicas de visibilizacion (sic), insercion laboral, circuitos d’atencion sanitária, promocion d’a salut, cuentra la transfóbia (sic) e seguimiento de calidat d’os servícios”. Testual. Asinas como sona.
O testo havrá a reconeixer o dreito d'os transexuals menors d’edat “a poder desenrollar librement a suya personalidat en os colégios, sin discriminacion ni diminuicion d’o suyo dreito a la intimidat”. Testual. Asinas como sona.
Ademés d’o “dreito a recibir asisténcia sanitária especifica, incluyendo-bi o tratamiento hormonal e de reconstruccion genital e a usar o nombre e genero con o que s’identifican en a suya relacion con as alministracions publicas aragonesas”. Testual. Asinas como sona.  
As collas parlamentárias han encertato en sinyalar que no b’havrá tiempo en esta legislatura ta promulgar a lei, pero a popular Marián Orós ha asegurato que encara que a proposicion ye hue solo que una "declaracion d’intencions", ha a estar una prioridat t’as Cortes dimpués d’as prosimas eleccions. Sí, una prioridat: Testual. Asinas como sona. No pas a defensa d’o no naixito u d’a família u d’a mainada en risque d’exclusion social. No pas, a prioridat d’o PP son os transexuals.
Que lo tiengan en cuenta os posibles votadors catolicos d’o PP en as eleccions regionals d’o mes de mayo. E n’as generals tamien, prou que sí.

Ve-te-me l'alcuerdo: VINCLO  

jueves, 12 de marzo de 2015

Fernando lo Catolico e os nacionalistas

Os nacionalistas aragoneses s’han encarranyato arrienda per a exposicion ‘Fernando II de Aragón, el rey que imaginó España y la abrió a Europa’. Ixo de que un rei d’Aragon esmaginás Espanya los fa enrabiar ambute. Ixo de que Espanya existís fa seis sieglos, mesmo los enrábia més. Pero a história ye a história e Fernando lo Catolico no ye que esmaginás Espanya, simplament la refiço. Perque Espanya ya existiva con os visigodos.
Que rábien e s’encarranyen os nacionalistas, pero os Reis catolicos no fiçon sique renovar o deseyo —o suénio, a mision—  de restaurar a Hispánia visigoda, que ya o rei Alfonso III d’Astúrias revindica en l’anyo 906, quan encabeça una carta con o testo In Dei nomine Adefonsus pro Chisti natu atque patentia Hispaniae rex; sentimientos que tamien os reis de Lion vindicavan con o títol d'Imperator totius Hispaniae
Perque, sí, que rábien e s’encarranyen os nacionalistas, pero a ideya —o suénio, a mision—  d’Espanya ya existiva en o Reino visigodo (ta saber-ne més punchaz en o VINCLO).
Pos ixo, que rábien e s’encarranyen os nacionalistas, pero Cristóbal Colon, en o prelogo d’o suyo Diario se referiva a os reis Fernando e Isabel como Rey y Reina de las Españas:
Porque cristianísimos y muy altos y muy excelentes y muy poderosos Príncipes, Rey y Reina de las Españas y de las islas de la mar, Nuestros Señores, este presente año de 1492, después de Vuestras Altezas aver dado fin a la guerra de los moros ...
E o mesmo títol, Rey y Reina de las Españas, apareixeva tamien en a bula papal Si convenit, de 1496, referito a es monarcas Isabel e Fernando.
Títol que refleixa a pluralidat de reinos e territórios d’Espanya, originata en a Edat Média e, de vez, o ideyal politico de restaurar e unir ixa Hispánia antiga, ixa Hispánia eterna, que tanto enrábia e encarranya a os nacionalistas; que tanto avergüenya e estorba a os nuestros caporals.
Mala cendella los creme.

lunes, 9 de marzo de 2015

Islamistas e republicanos

Muito se charra estes dias d’a bestieça d’o Estato Islamico. A causa, o património artistico ecultural que han estricallato. As democrácias occidentals ploran agora as esferras que os isamistas han feito, per eixemplo, en o museu de Mosul u en a ciudat asíria de Nimrod u en Hatra u en Dur Sharrukin. No ricuerdo que occident s’alticamás o mesmo quan o Estato Islamico, per eixemplo,  degollava ninos cristianos en Iraq. Asinas somos, asinas nos preva.
Qualcosa hemos millorato, manimenos. Prou que as democrácias occidentals no movion un dido quan a 2ª R.I.P.ublica (anti)espanyola asesinava a 6.832 religiosos, e a més de 3000 seglars, que s’estimon millor o martírio que no l’apostasia. Crimens tan salvages como es d’es islamistas (punchaz n’o VINCLO) que oblidan, u mesmo aplauden, os que, en tota mena de manifestacions, sobaten argüellosos a sanguinosa bandera tricolor.
Pero a cosa ye que as democrácias occidentals no movion un dido quan a 2ª R.I.P.ublica (anti)espanyola estricallava o património artistico e cultural espanyol con a mesma bestieça con que lo fa hue o Estato Islamico. Que yo sepa, en o nuevo museo Goya de Zaragoça —que no ye atra cosa que o viello Museo Camón Aznar a o que l’han cambiato lo nombre— no se hi nombra tota la obra d’o génio de Fuendetodos destruita per es milicianos marxistas e anarquistas, ixes mesmos que beluns tanto almiran hue. Perque, per eixemplo, es democraticos defensors d’a libertat —sí, ye socarroneria— no dubdon mica en cremar as pinturas que Francho ­—asinas le decivan— fiço t’a ilésia de Fuendetodos en o exterior e interior d’as puertas d’o relicário e tamien en a paret, dencima d’o mueble. A mesma fin, o fuego, sofrion "San Joaquín y Santa Ana" e "Visión de San Antonio", que yeran  en a seu de Valéncia, e una "Aparición de la Virgen del Pilar" que yera en a ilésia d’Urrea de Gaén.
Caldrá ricordar que bellas 20.000 ilésias fuen destruitas —belunas antes ya d’a guerra— per es republicanos. E no solo que ilésias u palácios u archivos. O saqueu d’o partimónio espanyol a mans d’es royos supera mesmo a las tropas napoleonicas quan a Guerra d’o Francés.
Caldrá ricordar qué ye o islam e qué ye o marxismo e qué podemos asperar d’a democrácia liberal. Caldrá ricordar que no existió garra convivéncia pacifica entre cristianos e musulmans en a Espanya medieval u en os païses que disfrutan hue —sí, ye socarroneria— d’a primavera arabe. Caldrá ricordar que a 2ª R.I.P.ublica (anti)espanyola yera un regimen de terror e que ixo que beluns claman democrácias occidentals nunca no nos defenderán de l’ódio e a bestieça d’os enemigos de Dios, d’os enemigos de l’hombre.
Caldrá ricordar que l’horror d’un mundo sin Cristo se nos acerca a garras templadas con l’aduya inestimable d’a nuestra indiferéncia.

jueves, 5 de marzo de 2015

5 de março: glória a os Mártirs d'a Tradicion

Hue, como toz os anyos, dende este humil quaderno de bitacora, queremos ricordar a os 300 carlistas aragoneses que, o 5 de março de 1838, morion per Dios, a Pátria, o Rei e os Fueros en a ciudat de Zaragoça. Que este ricuerdo sirva d'homenage a toz os Mártirs d'a Tradicion caitos en defensa d'as Espanyas en estes quasi dos sieglos d'existéncia d'o Carlismo.
¡Viva Espanya! ¡Viva Cristo Rei!

miércoles, 25 de febrero de 2015

A escuelas e as luengas vernaclas

Leigan o siguient manifiesto, a veyer qué les pareix:
A escuela ye un puesto an que comunicar-se, no pas un puesto an que encadar-se.
Avogamos per un modelo d’escuela publica que eduque sin dogmas, en valors humanistas e universals, no pas en falsos mitos localistas inútils de tot en una sociedat moderna e ubierta ent’o mundo.
Queremos una escuela an que a mainada no seiga aladiata seguntes a luenga d’os suyos pairs. No podemos permitir que s’obligue a os alunnos que no quieren fer clase de luenga vernacla a adaptar-sen a l’horário e exigéncias d’os que deseyan siguir imposando ixa ensinyança en as horas lectivas. Con a fin de respectar os dreitos de toz, ye menister que a luenga regional salga de l’horário obligatório. A preséncia d’as luengas regionals en as nuestras escuelas elimina horas d’atras asignaturas realment neseçárias ta una educación d’o sieglo XXI.
No b’ha garra mandato constitucional seguntes o qual a escuela deva garanciar l’adoctrinamiento lingüistico. A escuela ha a garanciar l’aprendizage d’o idioma comun que ye, ademés, una ferramienta excepcional, per a suya importáncia internacional e per a suya riqueça científica e cultural a o largo d’os sieglos, ta facilitar una educación de calidat en este mundo global e multicultural an que os particularismos no tienen sentito dellá d’a família e os ambitos més personals. A insisténcia en defender qualquier identidat minoritária va en cuentra d’o pensamiento critico e de l’autonomia personal.
L’aprendizage e difusion d’a luenga vernacla ha a fer-se en a própia casa u en institucions privatas, nunca no en centros publicos sustenitos con os diners de toz. No sentimos garra ódio per as luengas vernaclas que se charran en o nuestro país, pero entendemos que a suya preséncia ha d’amugar-se a la vida privata de cada un, nunca no a la manifestacions publicas, especialment as manifestacions institucionals. Os centros d’ensinyança deven estar una finestra ent’o mundo, nunca no una cleta que zarre as posibilidaz d’os nuestros ninos e os jovens nuestros.
Ya l’han leyito? Muito bien. No ye un manifiesto real, pero podría estar-lo; he sayau d’igualar o estilo e os argumentos d’os defensors d’a escuela publica. Cámbien agora “luenga vernacla” per “religion catolica” e “luenga comun” per “ensinyança laica”. Qué les pareix agora o texto?
Si vusté ye un laicista convencito, será d’alcuerdo en que l’aragonés no ha a ensinyar-se en a escuela e, conseqüentement, pidirá que tampoco no se bi estúdie o catalan u o vasco u o gallego. No pene, igual como a Humphrey Bogart en Casablanca, siempre le quedará París —siempre le quedará a laica Fráncia—.
Si vusté ye un uniformador antiespanyol, será d’alcuerdo en que a religion no ha a ensinyar-se en a escuela. De nuevas, no pene, igual como a Humphrey Bogart en Casablanca, siempre le quedará París —siempre le quedará a jacovina Fráncia—. Ye o que pasa con os fanatismos: no solo son irracionals, tamien son tristement parellanos.
Si vusté no ye un laicista ni un antiespanyol, demandará que, a la fin, se reconeixca o dreito a estudiar aragonés en a escuela. Per as mesmas raçons per as que a religión ha a estar prou present en os centros escolars. Perque, igual como sin o sentimiento religioso no s’entiende l’hombre, tampoco no se l’entiende sin a suya identidat lingüistica. Perque, igual como Espanya no s’entiende sin a suya Fe catolica, tampoco no se la entiende sin totas e cada una d’as suyas muitas luengas própias.

jueves, 19 de febrero de 2015

Dia d'a Luenga Materna

Diz que Aragon ye un territorio an que o surrealismo ye costumbrismo. Ya he dito dinantes, que as barucas d’un sinyorico burgués e compleixudo, Luis Buñuel, malament pueden fer honra ta describir a eséncia e l’espritu d’esta noble tierra nuestra. O que sí que tiengo claro ye que l’actual Aragon, igual como a resta d’as Espanyas hue, ye un esperpento. Sí, un esperpento de Valle-Inclán. En parolas de don Ramón María:
O sentito tragico d’a vida espanyola solo puede dar-se con una estetica sistematicament deformata. As imágens més politas en un mirallo concavo son absurdas.
O dia 21 de febrero ye o dia d’a luenga materna. Si nos ne olbidamos de que a a celebracion ye un invento d’a UNESCO —con tot o que a UNESCO significa en os plans d’o Nuevo Orden Mundial— podrinos pensar que ye un buen motivo ta celebrar a tradicion e a cultura própia; pero, en este Aragon que ya no ye que un esperpento, a commemoracion no ye que una encháquia ta que bels castellano-parlants esbaruqueyen sobre a falsa identidat que els deseyarian ta o suyo falso Aragon.
Perque en Aragon, o 21 de febrero, bellas decenas de castellano-parlants que desconeixen de tot a realidat sociolingüistica d’Aragon —defuera de qualques excepcions— esgramuquiaran sobre a defensa d’una luenga materna que no ye a suya, mientres s’emplenan a boca con os dreitos lingüisticos, a identidat nacional, o colonialismo e atras fateças parellanas.
E mientres l’aragonés se muere. Perque asinas l’hemos quiesto. E perque talment seiga millor que no dixar-lo en as barrenatas mans d’aquels que ódian a suya luenga materna e a suya pátria, aquels que ódian Espanya e tot o espanyol perque a els mesmos s'ódian toz os dias; no solo que o 21 de febrero.