Mostrando entradas con la etiqueta mosica. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta mosica. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de octubre de 2015

Ascuitando a Ivo Pogorelich

O 20 d’octubre de 1958, naixeva en Belgrau, o pianista croata Ivo Pogorelich, talment o millor pianista vivo. E como preva d’a suya mayestria, esta interpretacion, que per cada dia mes m'almira, de o gran Chopin.

Feliz cumpleanyos, mayestro. 

sábado, 21 de marzo de 2015

Misa en si menor, BWV 232, de Johann Sebastian Bach

O 21 de março —seguntes o calandário juliano— de 1685, naixeva en Eisenach, Turíngia, Johann Sebastian Bach, sin dubda, uno d’es millors compositors d’a história. 
Asinas que hue, como qualquier atro dia, ye un buen momento ta ascuitar ixa gran obra mayestra que ye a Misa en si menor, BWV 232,  sin dubda, una d’as millors pieças sacras d’a história. Ya en o legau de Carl Philipp Emanuel Bach —segundo d’os siete fillos de Johann Sebastian Bach e Maria Barbara Bach— apareix como  a «Gran Misa Catolica». 
Pero prou de retolicas, que hue, como qualquier atro dia, ye un buen momento ta ascuitar esta obra mayestra d’a mosica religiosa de toz es tiempos.

lunes, 1 de diciembre de 2014

En o naiximiento de Miguel Fleta

O uno d’aviento de 1897 naixeva en Alcolea de Cinca o gran tenor aragonés Miguel Fleta. Per ixo, e perque siempre s’agradeix d’ascuitar a o mayestro Puccini, tos dixo esta grabación d’a famosa ária E lucevan le stelle de Tosca.
Per disgrácia, no s'ha conservato a grabacion d'o estreno postumo de Turandot o 25 d'abril de 1926, en a Scala de Milán an que Fleta, baixo a direccion d’Arturo Toscanini,  interpretó magistralment o papel de Calaf en una d’as millors interpretacions d’a suya exitosa carrera.
Encara que a beluns, talment, les faiga més goyo esta atra interpretacion d'o gran tenor :
 


domingo, 12 de octubre de 2014

Himno d'a Virgen d'o Pilar

Como no podeva estar d’atra traça, a devocion a la Virgen d’o Pilar ha feito naixer, per toz os cavos d’a nuestra región, tota mena de coplas, ixotas, romances, oracions e cantas populars adedicatas a esta devocion mariana. Podez ascuitar-ne beluns en o Sistema de Información de Patrimonio Cultural Aragonés (punchaz VINCLO) e que contiene joyetas como esta (punchaz VINCLO).
Manimenos hue, m’agana de traducir a l’aragonés una composcion culta, o Himno a la Virgen d’o Pilar, que compuson, en 1908, Florencio Jardiel (parola) e Juan Bautista Lambert (mosica) e que se cantará hue de nuevas en a Basilica zaragoçana:


Virgen santa, Mair mia,
luz veroya, claro dia,
que a tierra aragonesa
te dignés a visitar.
Este pueblo que t’adora
d’o tuyo amor favor roga
e t’aclama e te bendiz
abraçato a o tuyo Pilar. 
Pilar sagrato, resplandient faro,
rico present de caridat.
Pilar bendito, trono de glória,
Tu t’a victória nos levarás.
Cantaz, cantaz
 himnos d’honor e lova.
Cantaz, cantaz
a la Virgen d’o Pilar.

lunes, 23 de diciembre de 2013

Buen Nadal á toz

Estianyo, ta felicitar-tos as Pasquas á toz, he trigato un poema de Luzía Dueso, almirata escritora gistavina que siempre tenió o tema religioso prou present n’a suya obra. D’entre os muitos testos suyos devotatos á o Nadal, en he amprato esta mena de soneto que se publicó en o numbro 32 d’a revista Fuellas d’Informazión d’o Consello d’a Fabla Aragonesa d’aviento de 1982.
Si querez, podez alcompanyar a suya lectura con l’audicion (punchaz n'o VINCLO) d’una cancioneta tradicional, a Cansión de Nadal que grabó La Orquestina del Fabirol —tamien ligatos á la val de Gistau— en o suyo primer treballo discografico, o LP Suda, suda, fabirol! de l’anyo 1989.
Dos sobrebuenas propuestas ta disfrutar estes dias. Que o buen Dios con o Suyo amor nos torne a riseta e nos aduye á no perder l’esmo e l’asperança.
 
D'ABIENTO
Cuan s'empolban de nieu la tierra, el zielo,
es recodos, las costeras, es tozals,
se desnudan es caixigos y es barzals;
yay conchestas per las feixas y es portiellos.
Tengo un frío'n drento l'alma, que no puedo
ni cantare, ni escribire, ni fer cosa...
Ye una pena que m'afuega poderosa
y me liga'n cuanto nota que me muebo.
S'en dirá cuan Dios s'en rida y me dé fuego
d'ixe suyo que calienta y fa marchá
y fa redire encá que tiengas que plorá.
Ye una luz que resuzita y te fa nuevo
cuan te metes a l'ambista Nabidá:
que el Chesús que ba a naixere la trairá.


jueves, 24 de enero de 2013

Handel, Schubert e Maurice André

Bi sé que hue havrí á escrivir sobre a indecéncia d’o parlamento catalan, pero ni a indecéncia d’as cortes regionals —de totas as cortes regionals— ye una novedat ni o tema mereix més comentários que os ya feitos per atras bitacoras La Comedia Humana, per eixemplo.
Asinas que yo ascuito á Handel —naixito Händel— en a beroya versión que Maurice André, o millor interprete de trompeta barroca d’a história, nos regaló ta conuerto de l’alma nuestra:
Dimpués, podez veyer á o mayestro en este vídio interpretando l’Ave Maria de Schubert con ixa humildat que solo que os grans génios tienen: vinclo.

lunes, 24 de diciembre de 2012

Buen Nadal 2012

Buen Nadal, amigos. Estianyo, de nuevas, un villancico aragonés, un poemeta de Veremundo Méndez Coarasa: En nuey chelada. Ta ascuitar-lo punchaz en o vinclo d'o títol d'o villancico. Que tos faiga goi. 


En nuey chelada nacié en Belén
Poliu mesache clamau Manuel
Nacié en portal, la cuna estié
Un mal pesebre de pobres chens.

Pastós, zagalas lo ven a vier,
Tañen panderas, tañen rabels.
Pastós, zagalas lo ven a vier,
Tañen panderas, tañen rabels.

Como s'arríe lo Dios de Israel
Contra lo frío tapallo habié
Envuelto en palla, lamiaú por güé,
Morriau por mula estando un Rey.

Pastós, zagalas lo ven a vier,
Tañen panderas, tañen rabels.
Pastós, zagalas lo ven a vier,
Tañen panderas, tañen rabels.

En nuey chelada nacié en Belén
Poliu mesache clamau Manuel
Nacié en portal, la cuna estié
Un mal pesebre de pobres chens.

miércoles, 5 de diciembre de 2012

Misa de Réquiem en re menor, K. 626

O 5 d’aviento de 1791 moriva, en a ciudat de Viena e á os 35 anyos d’edat, Wolfgang Amadeus Mozart. Como justo homenaje á la obra d’uno d’os millors —sino lo millor— compositors de toz os tiempos qué mayor placer que tornar á ascuitar a suya Misa de Réquiem en re menor, K. 626, —a decimonuena e zaguera misa escrita per lo génio de Salzburgo— e que dixó inrematata.

PS. Independientement de que a calidat d’a suya mosica ye per d’encima de patariecas pecinas, ricordar, á qui vienga con a salmódia d’a francmasoneria, que Mozart no solo estió educato per os suyos pairs en a fe catolica sino que continó estando catolico e romano tota a suya vida (dica 1792 In eminenti, a bula papal de 1738 que oficialment prohibiva á os catolicos fer-sen francmasons, no estió promulgata en Áustria).

sábado, 24 de noviembre de 2012

Serena carranya

Que ravienten toz. Á yo rai. Á yo trampis. Ni sisquiera pienso charrar d'as esleccions catalanas. Muito menos d'a situacion general d'a nacion. No pas. No pas hue. Hue no quiero que ascuitar á Giovanni Battista Draghi, més coneixito como  Giovanni Battista Pergolesi. Pienso, per eixemplo, disfrutar d'ixa alfaya barroca que ye a suya version d'o Stabat Mater (punchaz en o vinclo, punchaz) mientres releigo sonetos de Quevedo e de Lope de Vega. Lo dito: que se’n vaigan a muyir engardaixos, que ravienten toz.

sábado, 4 de agosto de 2012

Summertime

Tot s'esboldrega. Te mires an que te mires, arredol de nusatros, tot s'esboldrega. No solo que agora —quan per demés gemecamos, sino dende fa decadas— Espanya s'esboldrega.
Manimenos hue —con a envista d'o mio lugar n'as ninetas d'os uellos encara— no m'agana mica alcordar-me-ne de Rajoy e d'a suya família. Hue, —con a envista d'o mio lugar n'as ninetas d'os uellos encara— a Ella Fitzgerald e a Louis Armstrong ricuerdo. Fitzgerald e Armstrong, un respecto:

SUMMERTIME
Summertime and the livin' is easy
Fish are jumpin' and the cotton is high 
Oh, your daddy's rich and your ma is good-lookin'
So hush, little baby; don't you cry
One of these mornings you're gonna rise up singing
And you'll spread your wings and you'll take to the sky
But till that morning, there ain't nothin' can harm you
With daddy and mammy standin' by


Verano e a vida ye simpla/ Os peixes blincan e o coton ye alto/ Pair ye rico e mair ye guapiça/ Conque, siléncio, ninona, no plores pas/ Uno d'estes maitinos, te levantarás cantando/ Ubrirás as tuyas alas e puyarás t'o cielo/ Pero dica ixe maitino, res no podrá fer-te mal/ Con pair e mair á o tuyo canto//

viernes, 16 de diciembre de 2011

Buen Nadal 2011

Estianyo, como felicitacion de Nadal, un villancico de donya Ana Francisca Abarca de Bolea, d'o suyo libro Vigilia y octavario de San Juan Bautista (Zaragoza, 1679), que, como ya sabez incluyiva bellas composicions en aragonés, qualcosa que, disgraciadament, tampoco no yera guaire habitual en o sieglo XVII.

Albada al nacimiento
Media noche era por filos,
as doce dava el reloch,
quando ha nagido en Belén
vn mozardet como vn sol.

Naçió de vna hermosa Niña,
virgen adú que parió,
y diz que dexó lo cielo
por este mundo traydor.

Buena gana na tenido
pues no len agradejón
aquellas por qui lo fizo
y bien craro lo beyó

En fin, naçió en vn pesebre,
como Llucas lo dizió,
no se enulle si le dizen
que en as pallas lo trobón.

Dízenlo Pasqual y Bato,
Bras y Chil y Mingarrón
y lo mayoral Turibio
que ellos primero lo bión.

Llevaronle os pastores
de crabito y naterón
dos mil milenta d'aquellas
de que o Niño se folgó.

Entre vn buey y entre vna azembla
con muyto goyo nazió;
aunque de ver tal socesso
diz que Ababuc se espantó.

O santo viello Chusepe
contento estava, por Dios,
adú que antes estió triste,
porque no trobó mesón.

Listos andan os ancheles,
del cielo al suelo vajón
cantando: "Gloria en os cielos
y paz en a tierra a toz".

Toz la claman buena noche,
dirálo la colazión
y lo tizón de Nadal
que ye nombrado tizón.

Diránlo los villanzicos
y diránlo los cantors,
dirélo yo que m'enfuelgo
de repiquetiar a voz.

A su madre y a Chusepe,
pus lo merezen os dos,
darezle a norabuena
deste fillo que tenión
Tamien podez ascuitar a version que d'o villancico en fiço a Orquestina del Fabirol en o suyo disco Albada al Nacimiento (Zaragoza, 1996).

Lo dito: buen Nadal, amigos, ta vusatros e os vuestros.
En Cristo Rei un abraço.

miércoles, 14 de septiembre de 2011

Esfendo camin

Confieso a mia ignoráncia: defuera de Luisa Fernanda Rudi, no conoxeive dica ahiereo nombre de garra component d’o nuevo guvierno d’Aragon. Entre atras cosas, perque o guvierno naixito d’as esleccions de mayo encara no ha feito res ta mereixer o mio interés. E quasi ye millor que continen asinas, que como les dé per actuar, será mesmo pior.
Pero ahiere siento en a rádio que o consellero de facienda d’o guvierno d’Aragon ha presentato un diz que plan ta alcorçar o gasto publico. No criticaré ixe diz que plan, encara que no seiga que a bofa estrolicadera que gosa fer, per un regular, o nuestro politicamen. No, me centraré en o consellero. E no en o feito de que baladroneye de liberal atros balloqueyan de marxistas con 300.000 euros en fundos d’inversion manullatos per os mercatos capitalistas; prou sabemos que o politicamen pátrio esfiende tota mena d’esclavitut laboral e qualsiquier privilégio economico. No, hue charraré, u escriviré, sobre o pasato mosical d’o nuevo consellero. Perque, no sé si dinantes de fer-se liberal u mientres ya lo yera, o sinyor Garcés estió cantautor. Mesmo actuó en Nueva York con Labordeta. No sé si ixa u belatra d’as suyas actuacions mosicals estió subvencionata, pero sí sé, e de buenos corros, que l’agora consellero grabó un disco en aragonés. O disco, que pagó o Consello d’a Fabla Aragonesa, se clamava Fendo camín (1983) e yera malo. Malo que en pudiva. Talment b’haiga encara bella cinteta u bel vinilo a la venda per si belun quiere comprevar-lo. A cosa ye que o Consello d’a Fabla Aragonesa le paga un disco a o sinyor Mario, que se coneix que heva feito publico o suyo deseyo de grabar en a nuestra luenga, en unas envueltas en que a grabacion d'un LP, mira-tos cuántos discos se grabon en Aragon en 1983, yera tot un privilégio. Como lo disco no tiene mica exito ¿he dito ya que o disco yera malo, malo que en pudiva?o sinyor Garcés s’adedicará a criticar d’espeso a os que hevan meso os diners e as ganas ta que el grabás a suya obra. No sé si ixos malos modos u ixe sentito d’a gratitut e de l’autocritica l’havrá aduyato en a suya, esta sí, exitosa carrera politica, pero me sansonio que prou.
Asinas que quan ahiere siento en a rádio que o consellero de facienda d’o guvierno d’Aragon, sinyor Garcés, ha presentato un diz que plan ta alcorçar o gasto publico, no puedo dixar de deseyar que tienga un poquet més de taliento t’as finanças d’o que demonstró t’as cancions. E millors modos que no demonstró altalle.

miércoles, 11 de noviembre de 2009

O Concello de Teruel elimina o concurso de villancicos

Qualsiquier desincusa ye buena ta enrestir cuentr’a religion catolica, ye dicir, contr’a identidat e a eséncia d’a nuestra gent.
O equipo de guvierno d’o Concello de Teruel, formato per lo PAR e o PSOE, ha decidito d’eliminar o concurso de villancicos que dica agora se feva a ixa ciudat e sustituyir-lo per una “jornada lúdica multicultural”. A decision conta con o refirme d’a CHA e IU e a unica oposicion d’o PP.
Seguntes a concellera d’Educacion d’o Concello “la Navidad también es un momento de convivencia, de respeto, de multiculturalidad". Ixe “respeto” no le ha feito ascuitar as queixas d’os muitos colégios que dica agora participavan n’a iniciativa. Se conoix que cal respectar a os atros, no pas a la mayoria d’a sociedat terolana.
Cal ricordar que o villancico s’esparde per Espanya en os sieglos XIV e XV e per Hispanoamerica en o XVI. Cal ricordar que se claman asinas, villancicos, perque cantavan e contavan as histórias d’as villas, ye dicir as histórias d’a gent popular, e que per ixo a gent d’o pueblo les fuen dando un sentito per cada dia més religioso, d’alcuerdo con as suyas creyéncias e sentimientos. Ixe vinclo entre a cultura popular e a religion, present en totas as manifestacions d'o nuestro património, ye o que fa miedo e fástio a estos carnuços que nos mal guviernan.
Ixos mesmos que promueven, con os nuestros diners, costumbres allenas de tot a la nuestra realidat, quieren de vez fer disaparixer as nuestras radices. Quan ya no ricordemos quí somos, o suyo plan s’havrá cumplito.