Sacrifícios reyals, sacrifícios reals

No ive á escrivir sobre o tema. O cavo de semana, soi estato luen de l’ordenador. Ademés, ¿qué podrí anyader-hie que no hi seiga estato ya dito?

No ive á escrivir-ne, no, pero tan grandiça a indecéncia d’o personage hi ye que cal sinyalar-la de contino; perque a cosa fa risa e fa vergüenya e fa pena e fa carranya e millor no dixar-la pasar.

¿Se’n alcuerdan vustés d’as politas parolas que nos feva o innombrable respective á la crisis que nusatros ─no pas el, no pas os que l’aplaudivan─ enduramos?

Pos asinas ye como entiende el  ─coraçon negro, caçataire blanco─ a decéncia, l’austeridat. Pero claro, ta fer d’eixemplo reyal, cal estar rei. Pero claro, ta fer d’eixemplo real, cal estar honesto.

Pareix increyible que un personage que tenió en a suya joventut un accident tan tragico con un arma de fuego (leyer o devantzaguer parrafo) tienga ixa pasion per a caçata. Perque esta no ye a primer vegata que o sinyor s’adedica á ixe quefer en diferents païses e continents. Sisquiera seiga a zaguera.

L'árbol

Per cada dia soi més farto de (quasi) tot. Per cada dia soi més farto de (quasi) toz. Per ixo torno t'os mios libros e releigo, per eixemplo, á Pound. E no sé si m'aconorto, pero, á lo menos, me'n olbido un ratet d'Aguirre e de Rajoy; de Pérez e de De Guindos me'n olbido per un ratet á lo menos. E alento a polideça d'as silabas, d'os significatos que no se dixan apercaçar. E no sé si m'aconorto, pero, á lo menos per un ratet, me'n olbido de (quasi) tot —de (quasi) toz— per un ratet á lo menos. Per un inte; sisquiera, per un inte.

L'árbol

Me quedé quieto e fue un árbol en metat d’a selva,
E supe a verdat d’as cosas nunca no vistas,
De Dafne e d’a rameta d’o laurel
E d’ixa antiga parella que a divinidat celebrava
E se tornó urmo —lecina en os campos—.
No fue dica que os dioses
Amablement fuen invocatos, e clamatos
Á l’amor d’o fogaril d'o suyo coraçon,
Que pudon fer este prodígio;
Manimenos, soi estato un árbol en metat d’a selva
E muitas cosas nuevas he entendito
Que á la mia capeça locuras le pareixevan dinantes.

THE TREE// I stood still and was a tree amid the wood,/ Knowing the truth of things unseen before;/ Of Daphne and the laurel bow/ And that god-feasting couple old/ that grew elm-oak amid the wold./ 'Twas not until the gods had been/ Kindly entreated, and been brought within/ Unto the hearth of their heart's home/ That they might do this wonder thing;/ Nathless I have been a tree amid the wood/ And many a new thing understood/ That was rank folly to my head before.

Egipto e Síria e Tierra Santa

Os representants d'a Ilésia Copta han nunciato que dixanl'Asamblea Constituyent, encargata de fer a nueva constitucion egipciana, devito á o control que os islamistas de Libertat e Justícia —Germanos Musulmans— e d'Al Nour —salafistas— bi eixercen e que fa per demés a suya preséncia en un organo que no deseya que favoreixer a hegemonia e a imposicion islamica en o país.Ya dinantes atras fuerças politicas —o Partito Socialdemocrata Egipciano e o Partito d'os Egipcianos Libres— hevan albandonato l'Asamblea per considerar, tamien, que no represienta a diversidat d'a nacion.

A marcha d'a Ilésia Copta de l'Asamblea Constituyent se produz de vez que as enrestitas cuentra os cristianos —per parti d'os musulmans, prou que sí— no fan que creixer. Ahiere mesmo, una ilésia en Minya ye estata profanata per ducenas de jovens musulmans.

A situacion d'os cristianos sírios en a nueva envista que os guviernos occidentals atraçan ta o país tampoco no pareix guaire millor. No dixan de plegar-nos-ne notícias terribles que no mereixen que o siléncio compliz d'ixos guviernos que s'autoproclaman esfensors d'a libertat.  

A primavera arabe, que muitos melampos saludon —e saludan— como a fin d'a opresion e l'empencípio de l'asperança en ixa zona, no ha feito que empiorar a situacion d'os nuestros germanos en toz ixos païses. Mesmo en Tierra Santa. Que se'n enteren, tamien, toz ixos liberals que se dicen catolicos e charran d'as bondaz d'o estato d'Israel.

Domingo de Ramos

Et cum appropinquassent Hierosolymis et venissent Bethfage, ad montem Oliveti, tunc Iesus misit duos discipulos dicens eis: “ Ite in castellum, quod contra vos est, et statim invenietis asinam alligatam et pullum cum ea; solvite et adducite mihi. Et si quis vobis aliquid dixerit, dicite: “Dominus eos necessarios habet”, et confestim dimittet eos”. Hoc autem factum est, ut impleretur, quod dictum est per prophetam dicentem: “ Dicite filiae Sion:Ecce Rex tuus venit tibi,mansuetus et sedens super asinamet super pullum filium subiugalis”. Euntes autem discipuli fecerunt, sicut praecepit illis Iesus, et adduxerunt asinam et pullum; et imposuerunt super eis vestimenta sua, et sedit super ea. Plurima autem turba straverunt vestimenta sua in via; alii autem caedebant ramos de arboribus et sternebant in via. Turbae autem, quae praecedebant eum et quae sequebantur, clamabant dicentes: “ Hosanna filio David! Benedictus, qui venit in nomine Domini! Hosanna in altissimis!”. Et cum intrasset Hierosolymam, commota est universa civitas dicens: “Quis est hic?”. Turbae autem dicebant: “Hic est Iesus propheta a Nazareth Galilaeae”. (Mt 21, 1-11)                                                                                                     

Sí, hue ye Domingo de Ramos. Sí, hue ye o dia que o Nuestro Sinyor entró, trunfal como un Rei, en Gerusalem. Hue tamien nusatros, con as rametas d'olivera bendita, participaremos goyosos en o rito procesional. Hue emprencípia a Semana Mayor. Hue en Balbastro u en Ayerbe u en Alcanyiz feran a procesion d'a Burreta. Hue, en tot Aragon, en tota a Cristiandat, celebramos o Mistério Pasqual, o sufrimiento e a Glória de Cristo, Mesias, Dios feito hombre t'a nuestra salvacion. Hue nos aprestamos á o Triduo Pasqual. Hosanna en o cielo.

PS. Hue ye tamien 1 d'abril.

Ta votacions, as d'Eslovénia

Podrí escrivir sobre as esleccions andaluças, pero como ya l’han feito —dinantes e millor que no yo lo farí— en atros quadernos de bitacora  (Embajador en el infierno, per eixemplo, en ofreix un analís insuperable con referéncias a atros articlos), puedo escusar-me o treballo.

Conque m’estimo millor escrivir sobre un atro referendum tamien feito este domingo pero prou més interesant, o celebrato en Eslovénia e n’o que os eslovenos refuson un nuevo codigo d’a família que quereva aplicar o mesmo estatuto legal reservato á os matrimónios; no solo que en qüestions d’heréncio u fiscalidat, sino mesmo fendo tranya á l’afillatura, á las parellas homosexuals.

Collas civils, refirmatas per a Ilésia catolica, ajunton as 40.000 firmas neseçárias ta organizar una consulta popular sobre a lei d'a família que heva aprevato l’anterior guvierno en junyo de 2011.

PS En Eslovénia tampoco no se cumplion as enqüestas. Á vier si beluns paran cuenta e no les fan tanto caso á os sociologos.

Os "sindicatos", os "intelectuals" e os treballadors

Dos notícias apareixitas en a prensa d’ahiere refleixan muito bien a realidat d’os falsos sindicatos.

Asinas, mientres millonários subvencionatos per as diferents alministracions espanyolas exprisavan o suyo refirme á la vaca d’o dia 29 empentata per UGT e CCOO, os treballadors d’os Transportes Metropolitanos de Barcelona (TMB) refusavan de siguir ixa mesma vaca. 

Con muita raçon, os treballadors han ricordato que os mesmos sindicatos que agora claman á fer vaca general son os que privon a d'o metro e os autobuses fa bels meses.

Ademés, sinyalan tamien os treballadors que, dimpués d’a vaca d’o 29 de septiembre de 2010, o guvierno d’o PSOE no modificó ni brenca ni meya d’a suya reforma, pero altalle UGT e CCOO no convocon més movilizacions e se remató aprevando a jubilacion á es 67 anyos.

No ye d’almirar que estes falsos sindicatos, menatos per millonários á pur de subvencions, solo repleguen que o refirme d’ixos falsos intelectuals millonários, igualment, á pur de subvencions. O que almira ye que les ne permitamos.

O 15 M e o 29 de março

“Must we produce sick people in order to have a healthy economy”, se preguntava Erich Fromm —que ni yera santo ni ye d’a mia devocion, pero de cavo quan escriviva cosas raçonables— en The Revolution of Hope: Toward a Humanized Technology (1968). 

Devemos producir gent dolenta ta tener una economia sana? Ye una pregunta que ni se fevan —ni se fan ni se feran— os capitalistas, encenegatos en a suya anglúcia sin mida. Igual como tampoco no se l’han feita nunca os convocadors d’a vaca general d’o dia 29 encenagatos —capitalistas tamien els— en saneyar a suya própia economia.

Con tot e con ixo, e á penar d’a igualdat d’intereses e ferramientas que comparten guvierno e sindicatos, m’enrábia tanto a reforma laboral que mesmo me cimbeleyava a ideya de fer yo zafran ixe dia.

Bien se vale que o movimiento 15 M me l’ha aclarito prou. Ahiere facion una asamblea en a zaragoçana plaça d’o Pilar en a que, seguntes podez leyer en o suyo sítio web, alcordon refirmar a vaca en os siguients terminos:

"Para intentar lograr que esta huelga general se convierta en un éxito se reseño (sic) la necesidad de que los barrios inviten a los comerciantes a que no abran ese día y a los ciudadanos que apoyen la huelga no yendo a comprar.

El colectivo Pedalea ha convocado a un “bicipiquete” que saldrá de la Plaza de los Sitios a las 7.00 de la mañana y que recorrerá varias de las calles de la ciudad.

Algunos barrios como Delicias saldrán en piquete a las 9 de la mañana con la intención de cerrar los comercios."

Lo dicen els. No ye una version de bel periodista manipoliador, lo quaterna l’acta de l’asamblea con parolas mesmo més menaçaderas.

Lo siento per os treballadors —autonomos u ta otri— que se creigan encara que o PP les guaranciará o suyo dreito á treballar librement ixe dia. Son tan ingenuos como os treballadors —autonomos u ta otri— que se creigan encara que sindicatos u 15 Ms le guaranciaran o suyo dreito á treballar dignament bel dia.