¿Ye marxista o PP?

These are my principles, and if you don't like them... well, I have others. A frase, prou que sí, ye de Groucho Marx e qualcosa parellana, estos son os mios prencípios e si no le fan goi… bueno en tiengo atros, pareix que ye o lema d’o PP. Pero claro, Groucho Marx se feva o preu fendo redir mientres que o PP ye un partito politico e, doncas, havria a tener, si no prencípios, sisquiera qualque ideologia.

No ye o caso. A o PP igual se le da demandar agora a cadena perpétua como haver firmato dinantes un pacto per a justícia —quan tenevan mayoria absoluta, no s’olbide pas— que legitimava l’actual estato de permisividat —u talment caldria parlar millor de complicidat— con o delicto que agora tanto cretican. E o mesmo que fan respective a la justícia lo fan con tot.

Asinas, José María Áznar tiene a barra d’ir ta una manifestacion cuentr’o progecto de lei d’alborto d’o PSOE quan os suyos guviernos amparon l’asesinato de decenas de mils d’inocents sin que ixos crímens se le dasen mica ni movés un dido ta fer disaparixer a lei que lo permitiva.

Asinas, Rajoy diz que derrogaran a lei de seudo-matrimónios homosexuals quan muitos juratos, grants e chiquez, d’o suyo partito participan en ditas aberracions.

Asinas, toz os suyos caporals charran cuentr’a imposicion lingüística n’a ensenyança catalana quan els fan exactament o mesmo en Valéncia, an que, ta caramuello, s’ensenya en catalan, no pas en valenciano; u en Galícia, a penar d’o que Núñez Feijoo bi esfendeva n’a zaguer campanya electoral t’as autonomicas.

A lista ye interminable. Perque o PP no solo no ye a solucion, sino que o PP ye parti d’o problema, parti fundamental d’este sistema que tot l’ha podrexito e menaça con rematar con esta viella nacion nuestra.

Son delinqüents

A decision d'o concello de Vic de no empadronar pas á os inmigrants ilegals que vivan en ixa ciudat ha feito sonar as alarmas d'o sistema e ha tornato á dixar esclatera, un atra vegata, a suya hipocresia.

Blinca agora o PP con que tot ye conseqüéncia d'a enatiça politica d'o papels ta toz d'a puenda Caldera. Se'n olbidan, como gosan fer con as suyas numbrosas contradiccions, d'as regularizacions masivas, promovitas per els mesmos, n'as que valeva como decumento un abono de transporte. Ye de dar que son os d'o PP os primers que han condenato l'alcuerdo d'o concello catalan e charran de xenofóbia . Ye de dar que o guvierno de Rodríguez ha dito que a mida ye ilegal e charra de xenofóbia.

Afirman tamien os dos partitos que a decision monecipal no refleixa o sentir mayoritário d'os espanyols. Mienten de nuevas. Totas as enqüestas aparexitas estes dias en os meyos de comunicacion amonstran, como yera de dar, que buenacosa d'a poblacion, més d'o 70% en toz os casos, s'oposa á l'empadronamiento d'inmigrants en situacion irregular.

Vinon ta Espanya sin garra control. Sin garra control aforçon as nuestras buegas, as nuestras mugas. Ta forro bota, desixen dreitos e prestacions, dende a sanidat dic'a vivienda, que no siempre pueden recibir os espanyols. En garra atro país se tolera una situacion parellana.

Ye menister, en este tema como en tantos atros, que a mayoria social seiga conseqüent con as suyas valuras e dixe de refirmar á estes partitos, á este sistema, que favoreix a injustícia e o delicto. Perque estes inmigrants que dentron ilegalment en a nuestra nacion son, d'alcuerdo con a legislacion de qualsiquier país, delinqüents. Igual como son delinqüents as autoridaz complices que permition, quan no favoreixion ubiertament, dita ilegalidat.

E, per favor, que no me charren de solidaridat. Ni sisquiera de caridat. Puedo acullir en casa mia á qui truca n'a puerta e me demanda aduya; no pas á qui m'estricalla a puerta e menaça a mia seguridat e a seguridat d'os mios.

Qui dentra ilegalment en casa nuestra, no ye que un delinqüent. E ta os delinqüents no bi ha que dos camins: a prision u o foragitamiento.

Identidat

Ampro a ideya, e o disenyo, d'o blog Actitud Carlista e l'aproveito ta fer una chiqueta declaracion de prencípios:

Un dia ta l'asperança

Ahiere, decenas de mils de catolicos nos ajuntemos en Madrid ta celebrar-ie a tercer trobata d'a família catolica. Muito buen ambient, muitos pairs con os suyos ninos chicotons, muita fe... Dixemos claro, un atra vegata, que a mayoria social, e natural, d'os espanyols no adempribiaremos nunca o crimen de l'alborto, ni a blasfémia d'os pseudo-matrimónios homosexuals, ni a dictadura d'a educacion t'a ciudadania, ni a sacata d'os crucifixos d'os edifícios publicos, ni totas as enrestitas que cuentra nusatros e as nuestras radices cristianas se fa un dia par d'atro.

Manimenos, ye menister que no nos quedemos solo que en ixo. A fe e a devocion son muito bien e, prou que sí, son muito neseçárias; pero solo que con mobilizacions no aturaremos o laicismo. Ye menister que os catolicos espanyols paremos cuenta que solo que con un partito catolico que esfienda, realment, as nuestras valuras, podremos vencer en esta luita cuentra o mal que esnavesa Europa. Tanimientres, os radicals de zurdas e os suyos complices liberals continaran prevando de foratar os alacez d'a nuestra identidat.

Ta que tiengamos un futuro como nacion e como individuos, ta que este día d'asperança seiga un dia de realidaz, cal que os catolicos espanyols prengamos concéncia d'o nuestro poder e nos organicemos politicament ta encapeçar a reconquista moral d'Europa.

Lei de Luengas

Ahiere a Comision de Cultura e Educacion d'as Cortes aprevó o dictamen d'a ponéncia d'a Proposicion de Lei Luengas Própias d'Aragon. N'a dita Comision se fiço platero o poco alcuerdo que s'ha aconseguito respective á este tema. Ye de dar que no se puede asperar guaire d'un texto que no ha puesto replegar que un radito consenso. Manimenos, diz que este jueves a lei s'aprevará. Ixa lei reculle que l'aragonés e o catalan son luengas própias d'Aragon, pero no las declara pas oficials. Reculle tamien que s'ensinyaran en os centros escolars d'as zonas an que se charran, encara que no concreta guaire en qué condicions e con qué meyos se i contará ta posibilitar ixa ensinyança.

A lei, á la fin, no tendrá que o refirme d'o PSOE e d'a CHA, encara que esta zaguera ni sisquiera ye satisfeita de tot con a norma. IU, que en primeras tamien la refirmava, se hi oposa agora perque o texto no reconeix a oficialidat d'o catalan e l'aragonés e crea una académia ta o catalan d'Aragon (s'estimavan més que o Institut d'Estudis Catalans fues a unica autoridat competent). PAR e PP se hi oposan de raso perque son en cuentra de que se clame catalan á las variedaz charratas n'as comarcas orientals. Se'n olbidan, ixo sí, de que quan guvernon o país, financion e espardion a ensinyança d'o catalan, no pas d'as modalidaz locals, en toz os colégios e institutos d'ixas comarcas. Se'n olbidan, tamien, de proposar midas alternativas ta preservar o património lingüístico de l'Aragon oriental.

A mida, disgraciadament e sisquiera m'entivoque, plega tardi ta l'aragonés, que se troba en una situacion de dialectalizacion e sustitucion lingüistica que pareix ya irreversible.

Caldrá veyer si, per lo que fa á o catalan d'Aragon, a norma sirve ta qualcosa u, simplament, suposa un trango més enta l'asimilacion d'o romance autoctono per parti d'o catalan normativo.

Crucifixo

Bellas veces ye menister que nos enristan ta que reaccionemos. Qualcosa buena havria a tener o laicismo actual. Yo ya m'he penjato un crucifixo d'o cuello. E agora en meto uno en esta bitacora, que ya caleva.

En teneva vários candidatos, d'os muitos que en bi ha en a Montanya nuestra, pero, a la fin, per ixo d'a terreta, m'he decidito per lo Cristo romanico de San Mamés de Broto que, encara que no ye restaurato, tiene una polideça que estremoleix. Tamién heva pensato en o Cristo de Ciresa, tamien romanico, e que ye atra alfaya de l'arte popular altoaragonés.

Ye una escultura policromata feita en fusta de noguera. Per a suya grandária e finura descuella dintro d’a imagineria meyeval. Mide 2 metros e 8 cm d’altária, 53 cm d’amplária maxima e 31 cm de volumen. Os braços e as mans nos ne son plegatos en pior estato. Més que més as mans, que han perdito buena cosa d’os suyos didos, que havrian a estar larguiços, seguntes se puede quitar d’o que se’n conserva. O braço e a man dreita, que mantiene o dido chiquet, miden 86 cm de largo; l’atro braço, con a suya man, que conserva o dido pulgar, 74 cm.

Atras imagens d'o nuestro Sinyor, como lo Cristo de Benás, no tuvon tanta suerte e fuen crematas per os republicanos durant a guerra civil. Cal tener-lo prou present ta que no nos succeda o mesmo. Cal que os catolicos reaccionemos. Antes que no seiga tardi.

A Virgen de Bruis

O Santuário de Bruis, se troba n’o termino municipal de Palo, n’o coraçon, no solo que geografico, d’a Fueva. Gran centro devocional d’ixa comarca, va ser construyiu n’os sieglos XVI e XVII e reformau n’o XIX; anque o suyo origen ye anterior, talment una chiqueta armita romanica d’a que nos ne va quedar a imagen d’a Virgen d’o sieglo XII.

A imagen d’a Virgen de Bruis ye una talla de bels 50 centímetros d’altária e sereno rostro. En parolas d’o Pair Faci (FACI Fray Roque Alberto, Aragón, Reyno de Christo y dote de María Santísima, Zaragoza, 1739 y 1750, reed.D.G.A. 1979) parece hechura de manos angélicas. Durante a guerra civil, se va salvar d’a bestieça d’as criminals cricas marxistas −as mesmas que asesinon a o 90% d’os religiosos e religiosas d’a diocesis de Balbastro− grácias á la valient intervencion d’un vicino de Palo, que va arrisgar a suya vida e va poder amagar-la entre unas barças que crecevan á o canto d’a chera an que os milicianos, á punta de metralleta, obligavan á os ixorrontaus fovanos á cremar as imagens, medallas e demás elementos de culto que hi heva n’o santuário.

Ye en este enclave mariano an que s’ajuntan, o dia 23 d’abril, sant Jorge, patron d’Aragon, en romeria, siguindo una viella tradicion, as cruces parroquials d’os lugars de Palo, que fa de caporal e anfitrion, Tierrantona, Fornigals, Troncedo, Charo, Ranyin, Lumo, Murillo de Monclús, Muro, Pallaruelo, A Villa e Clamosa.

O Pair Faci charra de dos aparicions d’a Virgen, dos advocacions con as que se reconoz e fa culto á la sagrada imagen en este lugar. Asinas, e seguntes conta a tradicion, n’o sieglo XI recibiva culto, baixo o nombre d’a Virgen d’o Plano, en una sencilla armita á o canto d’a Cinca, aman de Palo. Diz que en l’anyo de 1320 o mosen encargau d’a rectoria de Palo, D. Juan Santesteban, que yera dolent, va invocar a Virgen, que le va conceder a recuperacion d’a suya salut. No guaire dimpués, se le va aparecer a Nuestra Sinyora e le va pidir que construyise un nuevo santuário, an que se le hi dase culto baixo l’advocacion de Bruis. As obras van empencipiar o 22 de março de l’anyo 1230 e, dende ixe mesmo inte, Santa Maria de Bruis va comencipiar a conceder grácias a toz os que la invocavan.

Manimenos, como sinyalan os mosens Ballarin e Orús n’o suyo libret Historia y novena de la Virgen de Bruis, ya dende l’anyo 300 bi ha muitos datos sobre o culto a la Virgen d’o Plano. Ye prou probable que, como va pasar en tantos atros lugars, s’hese d’amagar a imagen durante a invasion islamica ta privar a suya profanacion. Tornaria dimpués a nuestra Sinyora á manifestar-se en atra aparicion, diz que a un pastor, e se reanudaria asinas o culto ya baixo o nombre de Virgen de Bruis. Como ya s’ha dito, bella cosa parellana va suceder durante os anyos d’a barbárie roya, quan os vecinos de Palo van salvar d’as flamas a suya quiesta imagen e la van alçar a redoldino n’as suyas casas.

Bi ha diferents interpretacions d’a etimologia d’o nombre de Bruis. Ta Faci significaria rúdio, nombre, fama deviu a os muitos miraglos que a Virgen va fer baixo a suya nueva advocacion. Atras explicacions, prou más inverosímils, relacionan o Santuário con un atro francés d’o mesmo nombre u mesmo se piensan que va recibir esta denominacion como contraposicion a l’heresiarca francés Pedro de Bruis, encara que o pecador no vivise en ixe tiempo ni se significase por enrestir contr’a Virgen. Tamien bi ha qui ha visto n’o nombre de Bruis un anagrama de Urbs Urbis. Son Orús e Ballarin n’a suya obra os que alportan a explicacion más placible: A o canto de Fosau, n’o território d’a Fueva, hi heva un lugaron que se deciva Bruis e que pagava un censo a o Santuário de Palo, asinas aparez en un lucero conservau n’o archivo parroquial.

T’a Virgen de Bruis hi van dende o sieglo XIV todas as gents d’a Fueva e mesmo asabelos devotos d’o resto d’Aragon, pos son muitos os favors concedius que se le reconocen e corren de boca en boca. Dinantes, a romeria se feva o dia 8 de mayo, pero dende fa bels anyos s’ha transladau á o zaguer domingo d’ixe mes, fendo-se-hie una fiesta que ye una muestra d’a funda devocion popular d’o país.

Toz os que hi van saben que a Virgen nunca ha albandonau a qui l’ha demandau aduya. Prou lo testimónian as muitas presentallas que penjan d’as paretes d’o santuário. Por ixo, no ye mica raro trobar-se n’o camino que va ent’o templo con personas que marchan escalças u aginolladas como cumplimiento d’una promesa atendida.