miércoles, 9 de noviembre de 2016

Inocencio Jiménez Vicente

O 9 de noviembre de 1876 naixeva a Zaragoça, en o vico d’o Gancho —fue baltizato en a parróquia de San Pablo— Inocencio Jiménez Vicente, una d’as grans figuras aragonesas d’o catolicismo social e uno d’os pioners nacionals d’a prevision social.
D’origens muito humils —yera fillo d’Inocencio Jiménez Millán, de profesion apargatero, e de Manuela Vicente Lucientes— supo con o suyo treballo e inteligencia arribar en o cobalto d’a intelectualidat aragonesa d’ixas envueltas. Estudió lo bachillerato en as Escuelas Pías, e en 1901 obtenió lo prémio extraordinário de Licenciatura en a Facultat de Dreito de Zaragoça e, a l’atro l’anyo, lo doctorato en a de Madrid. En estando Profesor adjunto en Dreito, ganó una pension ta enamplar os estúdios en París en 1903. A la suya tornata, obtenió en 1906 la cátedra de Dreito Penal en a Universidat de Zaragoça, d’a que seria secretário dende 1916. Participó activament en as asembleas universitárias de 1902, 1905, 1915 y 1922, asnas como en o Estatuto d’a Universidat en 1919. Fue vocal d’a Comision de Libertat Condicional, miembro d’o Patronato de Presos Libertos, fundador d’o reformatório «El Buen Pastor» e vicepresident d’o Tribunal Tutelar de Menors, a o que adedicó la liccion inaugural d’o curso 1932. Trasladato ta Madrid como director d’o Instituto de Previsión Social, en 1940 obtenió a cátedra de Dreito Penal d’a Universidat de Madrid, fue nombrato vocal d’a Comision de Codificacion e entró en l’Académia de Céncias Morals Politicas.
A suya estacha en París le fiço entrar en contacto con figuras importants d’o catolicismo social europeo, a o que dedicaria buenacosa d’a suya vida participando activament en l’Acción Social Católica  que rematav d’implantar a Zaragoça o cardenal Soldevila. Inocencio ye uno d’os miembros d’o «grupo de Zaragoza» (Aznar, Minguijón, Latre, Sancho Izquierdo, etc.), será present en totas as suyas actividaz: promocion de cerclos catolicos, cooperativas, sindicatos agrários, congresos catolicos...
Fue, ademés, fundador d’El Noticiero e, dimpuesas, director. Fundador tamien de La Paz Social, que empentaría as «Semanas Sociales», navesó tot Aragon, entre 1906 e 1919, promovendo lo cooperativismo e l’asociacionismo agrário, empentando a federacion aragonesa de sindicatos agricolas e més tardi a nacional, d’a que seria vocal dende a suya constitucion. En este campo dixó dos obras que replegan o suyo pensamiento social: Vademécum del propagandista de sindicatos obreros e Vademécum del propagandista de sindicatos agrícolas; as dos de 1909.
Lo suyo compromís social lo fiço derivar treballar en a prevision social, d’a que ye uno d’os pioneros en Espanya. En 1921 ye esleyito consellero delegato d’a Caixa de Prevision aragonesa que altalle naixeva. En 1931ye esleyito director d’o Instituto Nacional de Prevision, cargo que ocupará, dica la suya muerte, con devoción e grandiça valura en os difícils anyos d’a guerra e a postguerra; dixando-lo, en morir, plenament consolidato.
En tenez més informacion en este VINCLO

domingo, 30 de octubre de 2016

Tos Os Santos


viernes, 21 de octubre de 2016

Os mártirs de Nembra

Memória historica. Veritable. No pas as mentiras de l’ódio e o resentimiento. Historica memória d’a més cruel persecucion religiosa de toz os tiempos.
Hue, 21 d’otubre, ricordamos o martírio d’o Venerable Siervo de Dios Genaro Fueyo Castañón, de 72 anyos, parroco de Santiago Apóstol de Nembra, e d’os laicos Segundo Alonso González, 48 anyos, Isidro Fernández Cordero, 33 anyos, e Antonio González Alonso, 24 anyos. O salvage asesinato d’estes beatos succedió en Nembra, un lugaron d’o concello minero d’Aller, en as Astúrias. Os quatre mártirs yeran adoradors nocturnos, un “crimen” terrible ta os sanguinosos “democratas” d’a 2ª R.I.P.ublica (anti)espanyola.
Nembra contava con Adoracion Nocturna dende 1908. Bi heva bels cien adoradors. Yeran miners e lavradors que, una vegata en o mes, hvierno u verano hi fuese, en a Cambra de Guárdia se reunivan. Ixa mesma Cambra de Guárdia se feva servir como escuela de luns a sabato, ta os fillos d’o indicato Catolico, e como Centro Catolico ta o Sindicato os domingos dimpués de Misa. Per cierto, l’Adoracion Nocturna de Nembra superó a Guerra Civil pero no a decada d’os sisanta: os “fruitos” d’o Concílio Vaticano II....
A mosen Genaro ya lo quison matar en l’anyo 1934, en ixa mesma revolucion en que os marxistas e os anarquistas asesinon a trenta e un religiosos e a siete seminaristas. Mosen Genaro se salvó grácias a bellas mullers que l’alvertion de que ivan a venir revolucionários dende Moreda ta matar-lo.
En 1936, manimenos, no trobó motivos ta fuyir. No heva feito mal a dengun, a dengun no heva denunciato, a dengun no heva engalçato. Pero lo detuvon. En a garchola bi estió dica lo 20 de octubre. Ixe dia, lo levon t’a ilésia de Nembra. A Cambra de Guárdia de l’Adoracion Nocturna s’heva emplenato de presos dende lo 19 de juliol.
A Antonio González lo sacon d’o encierro l’11 de setiembre. Lo levon en auto enta Moreda. En a cursa pasó per devant de casa suya. Bi yera su mair posata en a puerta. En voz alta le dició: “Adiós, madre, hasta el cielo”. Lo menon t’o Puerto de Sant Emiliano, entre Mieres e Sama. Lo quiton d’o coche e, no sentir-se garra disparo —seguntes lo testimónio d’o conductorse creye que, como atras vitimas anteriors en o mesmo puesto, fue asesinato a pals e ixerbicato. Al cabo de tres horas, volvieron sin Antonio. Sus restos nunca se encontraron. Se supone que fueron recogidos de entre los muchos que allí había, y llevados al cementerio de Sama.
A mosen Genaro, a Segundo Alonso e a Isidro Fernández los asesinon entre embéfias en ixa mesma ilésia. Los descolon como se descola a os tocinos en a matacia. Dimpués los troceon.
Una anyada dimpués trobon os repuis d’os mártirs. Yeran integros, sin sintomas de corrupcion. As suyas famílias, como les hevan indicato es mártirs, miron  de perdonar. Fuen vários os casos en que os fillos aduyon a os familiars d’os verdugos de sus pairs.
O pasato 8 d’otubre, fuen beatificatos en a Seu d’Oviedo. Veritable e historica memória.

miércoles, 12 de octubre de 2016

Festividat d’a Virgen Maria Apareixita en Carne Mortal

12 d’octubre: festividat d’a Virgen Maria Apareixita en Carne Mortal. Dia d’a Hispanidat:
America ye a obra d’Espanya. Esta obra d’Espanya lo ye esencialment de catolicismo. Doncas b’ha relacion d’igualdat entre hispanidat e catolicismo, e ye locura tota prevatina d’hispanizacion que lo repúdie.                                                       Isidro Gomá Tomás. Apología de la Hispanidad (1934).

Que a Santa Virgen esfienda a sagrata Tradicion d'as Espanyas. Feliz dia d'o Pilar a toz.

sábado, 8 de octubre de 2016

Concentracion per a Hispanidat a Barcelona

De nuevas, a Catalunya hispana esfenderá a sagrata tradicion d'as Espanyas en as carreras e plaças d'o Principau. Un gran treballo, e muito bien feito, que per cada dia replega més fruitos.

Més informacion a este VINCLO.

lunes, 26 de septiembre de 2016

Bels libros digitals


Bels libros digitals que tos pueden fer goyo e honra. Ta descagar-los, punchaz en o VINCLO:

Cabrera y compañía. Los jefes del carlismo en el frente del Maestrazgo (1833-1840)  VINCLO

El patrimonio bélico de las Guerras Carlistas en Cantavieja
VINCLO
La derogación de los Fueros de Aragón (1707-1711)

miércoles, 31 de agosto de 2016

Unas parolas d'Edith Stein

Farto d’a vergüenya e fateça d’a democrácia parlamentária, esclatera de tot en a mojiganga d‘a investidura d’estes dias, me’n alcuerdo d’unas parolas de Santa Tresa Benedicta d’a Cruz, muller d’estraordinária inteligéncia, ampla cultura e funda espritualidat, mártir e santa alemana, convertita a o catolicismo dende o judaïsmo, una d’as zagueras e més originals tomistas d’a história d’a filosofia:
A nacion tien necesidat no solo d’o que tenemos, sino tamien d’o que somos.
Tiengamos agora presents as parolas d'a santa, asesinata a Auschwitz, e seigamos dinnos d’es tiempos que nos han tocato.

PS. Podez leyer una traduccion a l’espanyol d’a Céncia d’a Cruz, una d’as suyas obras més importants, punchando en este VINCLO.