Mostrando entradas con la etiqueta céncia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta céncia. Mostrar todas las entradas

sábado, 20 de abril de 2013

O zaguer bucardo

O zaguer bucardo —millor dito, a zaguer bucarda, perque una fembra o zaguer eixemplar d’a espécie hi yera­—­ ya se troba ­—dixecato, prou que sí— en o Centro de Visitantes d’o Parque Nacional de Ordesa y Monte Perdido an que se hi ha creato una cambra adedicata á la suya memórIa inaugurata fa bels dias per lo consellero d’Agricultura, Ganadería y Medio Ambiente, Modesto Lobón.

Seguntes o consellero, o egecutivo aragonés mirará de nuevas de revilcar esta espécie autoctona —a capra pyrenaica pyrenaica— que s’amortó en o 2000 quan Celia, una fembra de trece anyos, estió aplanata per un árbol.
Diez meses dinantes d’a suya muerte, un equipo de tecnicos d’o guvierno d’Aragon e d’o Parque Nacional la hevan capturata ta obtener-ne celulas que podesen conservar-sen gelatas. Asinas, tres anyatas dimpués d’a suya muerte, o Centro de Investigación y Tecnología Agroalimentaria de Aragón clonó, á partir d’ixas celulas, esta espécie ya declarata amortata. A bucarda clonata no vivió que uns menutos perque morió d’una insuficiéncia respiratória. Seguntes o consellero, a posibilidat de repetir esta aberracion acientifica ye posible ya que encara se conservan celulas gelatas d’as que le sacon á o zaguer eixemplar vivo.

Sin entrar agora en a penible actuacion d’os guviernos regionals que, per decadas, no supon —u no quison— prener as midas ta evitar que o bucardo s’amortás quan posible encara hi yera, uno no puede dixar de fer una comparacion entre a extincion d’o bucardo e a extincion de l’aragonés.
Sisquiera dintro de qualques anyos os mios nietos no visiten una cambra adedicata á o nuestro idioma —amortato altalle­— en bel centro d’interpretacion u en bel museu etnologico. Sisquiera dintro de qualques anyos os mios nietos no sientan charrutiar un idioma clonato, fruito d’a delera irresponsable d’uns politicos més parellanos á o doctor Frankestein que no á doctors en Filologia.

lunes, 14 de marzo de 2011

Investigacions criminals


En un nuevo eixemplo de cómo a cultura d’a muerte empesta totas as árias d’a nuestra dolenta sociedat, o Instituto Universitario de Biocomputación y Física de Sistemas Complejos (BIFI) ha aconseguito a primer autorizacion feita en Aragon ta investigar  
con celulas mairs procedents d’embrions humanos. En estos tiempos asesinadors, no faltan bels investigadors que, con o refirme de muitos politicos, afirman que ye posible matar directament embrions de sers humanos como si no fuesen que ogetos d’investigacion, e nos fan a toz complices d’ixos asesinatos á traviés d’o uso de fondos publicos adedicatos á ditas investigacions.
Dica agora, en Aragon no se permitiva fer servir celulas quitatas d’embrions humanos ta garra mena d'investigacion. A prohibicion, logica de tot, no privava que, actualment, b’haiga en Aragon 14 progectos que treballan con celulas mair adultas que se extrayen, per eixemplo, d’a sangre de cordon umbilical u d’o teixito adiposo, sin estricallar garra vida. A naturaleça nos ofreix amplos recursos ta aconseguir progresar en os tractamientos medicos sin crepar as normas morals. Per eixemplo, as celulas mair de teixitos adultos e a sangre d’o cordon umbilical, emplegatas, como s’ha dito, dica agora en a nuestra region, tienen muitas més posibilidaz d’investigacion que no se creyeva.
Enatiça sociedat que esfiende que a fin justifica os meyos e oblida que l’embrion ye un ser humano; que, dende a concepcion enta devant, un embrion ye tan miembro d’a espécie humana como qualsiquiera de nusatros; que tiene l'adotacion completa de gens humanos e se desenvolica d’una traça que ye exclusiva d’os sers humanos.
O futuro fa miedo perque o present fa fástio.

martes, 18 de enero de 2011

De nuevas con a muerte digna

Aquels que no saben vivir dignament s’inventan o dreito a la muerte digna. Igual como s’inventon o dreito a l’alborto. Gentota que no tiene atra basémia que l’ódio e l’asesinato. Gentota que tiene a complicidat d’una sociedat anestesiata.

Hue mesmo, a Junta de Portavoces d’as Cortes d’Aragon debatirá una demanda d’Izquierda Unida ta que faiga garras a creacion d’a ponéncia que estúdie a propuesta legislativa presentata per esta fuerça politica ta reglar o que els claman os dreitos d’a persona en o proceso d’a muerte. Seguntes pareix, e per disgrácia, b’havrá alcuerdo ta aprevar a iniciativa, seis meses dimpués de que as Cortes d’Aragon acceptasen a suya tramitacion.

En os zaguers dias, b’ha havito charraços entre o unico deputato d’IU, Adolfo Barrena, e caporals d’o PSOE ta aligenciar a qüestion. Cal recordar que en o pleno d’o pasato mes de junyo respective a este tema, o PSOE e a CHA refirmon l’almision d’a iniciativa d’IU an que o PAR s’abstuvo e o PP votó en cuentra (podez consultar-ne a dentrata correspondient).
Dende altalle, b’ha havito quatre prorrogas demandatas per as collas ta que s’amplás o periodo de presentacion d’esmiendas. Si a la fin a iniciativa fa garras, Aragon será a segunda region,a l’arreu d’Andalucia, que apreve a eutanásia. Diz que en março, o guvierno d’Espanya en presentará o suyo progecto de lei, a o que clamaran Lei de Cuidaus Paliativos e Muerte Digna. Malament.

miércoles, 8 de septiembre de 2010

Reconstruyito o rostro de Pedro III

As investigacions feitas en os zaguers ueito meses han permitito reconstruyir, con aduya d'a tecnologia 3D, a cara d'o rei aragonés Pedro III a partir d'os reús trobatos en a fuesa d'o monestério de Santes Creus (Tarragona).
Ta informar d'a notícia, una nota de l'agéncia publica EFE sinyalava ahiere que "las investigaciones llevadas a cabo en los últimos ocho meses han permitido reconstruir, con ayuda de la tecnología 3D, la cara del rey catalanoaragonés Pere II el Gran a partir de los restos hallados en la tumba real del monasterio de Santes Creus". Dica en tres ocasions se i clamava a la Corona de Aragón corona catalanoaragonesa, una entidat politica que nunca no existió. Antiparti, ixe Pere II que se menciona en a nota ye en realidat o tercer Pedro d'a dinastia aragonesa.
Dende que se descubrion os suyos reús en o monestério l'anyo pasato, totas as informacions periodísticas de meyos publicos han catalanizato a este monarca d'a corona aragonesa

miércoles, 9 de junio de 2010

As Cortes d'Aragon e a muerte digna

As Cortes d’Aragon reglaran o dreito a la muerte digna (yo coneixeve o dreito a la vida, no pas a la muerte) dimpués de fer adempríbio lo Pleno d’a proposa de lei de Izquierda Unida, esfendita per l'unico deputato d’a coalicion, Adolfo Barrena, qui, entre atras fateças, soltó sanselatas d’a mena: "la vida es un fenómeno natural, no es un regalo divino, como pretenden hacer creer algunas confesiones" u "morir dignamente es más que morir libre de dolor, es más que contar con los medicamentos que se requieran; es el último derecho que debemos y podemos ejercer". E se quedó tan satisfeito.O portavoz de Chunta Aragonesista, Chesús Bernal, amonstró o suyo refirme a esta proposa de lei e, ta no esmereixer á IU, exprisó que "una de las seguridades que se han manifestado a lo largo de la Historia de la Humanidad es que la muerte es algo indisolublemente unido a la vida". "La muerte no hay que tomarla como algo especialmente trágico, sino que hay que tomarla como parte del final de la vida", continó Bernal, qui opinó que "hay que asumirla como algo natural". A esto anyedió que "la vida es un derecho, no un deber". En zagueras se preguntó si bi ha qualcosa més "íntima" que decidir librement o destino d’a própia vida. Tot un saputaz o sinyor Bernal.
O socialista Eduardo Alonso s’amanó a o livel intelectual d'o Pleno adivindo que l’avellamiento d’a poblacion ha feito creixer o numbro de pacients con malotias terminals (se coneix que le fan estorbo) e comentó que "hay una inseguridad jurídica" sobre o tema, encara que o dreito a la muerte digna (e truco) ha refirme social arrienda (ixo dice él, pro a fes).
Alonso consideró positivo ubrir un debate n’o Parlamento autonomo sobre o tema e recomendó fer-lo sobre casos como lo d’o gallego Ramón Sampedro u o clamato Caso Leganés (qué parella de modelos, sí sinyor) e exprisó que "es un tema de máxima actualidad", pos a comunidat cientifica premiará os logros en a luita contr’a dolor n'a venient edicion d’os Premios Príncipes de Asturias (que ye o que b’ha que fer, achiquir a dolor siempre que siga posible e adempribiar en tot caso a voluntat de Dios).
O portavoz d’o PAR, Javier Callau, sinyaló que a iniciativa de IU proposa o que ya se fa per un regular en os centros sanitários con personal e meyos especializatos en cudiatos paliativos e, siguindo o costumbre d’o suyo partidet, s’abstuvo.
O portavoz sanitário d’o PP, Ricardo Canals, refusó a iniciativa e exprisó que o PP "no se fía en este tema de Izquierda Unida" (¿en os atros sí?), e consideró que a proposa de ley "es una trampa". Canals preguntó quán emprenzípia o proceso de muerte e sinyaló que "hemos pasado de aceptar la muerte como un proceso natural a rechazar la muerte exigiendo a la medicina que nos libere de ella". Tamien opinó que os centros sanitários son esdeventitos "un centro místico" t’an que se i va a naixer e morir (no sé qué carallo quiso decir con ixo, pero tampoco no se me da mica, a verdat). Afirmó que a iniciativa legislativa de IU ye un plágio d’a lei aprevata per lo Parlamento andaluz sobre o tema e recomendó a Barrena que leve a proposa t’as Cortes Generals, an que, digo yo, sería refusata con a boca chiqueta per lo PP ta dimpués, ya aprevata, trascar-la de buen implaz e dar-la per buena si nunca tornasen t’o poder. Exactament como ya fiçon con l’alborto, per eixemplo.

martes, 27 de octubre de 2009

Sobre a felicidat e a tradicion

No ye mica fácil charrar d'a felicidat en estes tiempos criminals n'os que vivimos. Ye menister, altalle, no olbidar as verdaz eternas que siempre han feito honra á l'hombre. Bellas veces son as parolas d'os enemigos d'a tradicion as que nos aduyan á no perder l'esmo.
Steven Pinker ye un neuropsicologo prou popular per os suyos libros, encara que os suyos libros son d'un interés més que discutible, tanto quan escrive sobre o esmo como quan escrive sobre o lenguage. A inconsisténcia d'os suyos argumentos ye l'asperable en qui se declara fervient darwinista, ta caramuello almirador de Richard Dawkins, e ateu convenxito dende os 13 anyos. Manimenos, en o suyo libro How the mind works (1997) ha de reconoixer: 
Indeed, the study of happiness often sounds like a sermon for traditional values. The numbers show that it is not the rich, privileged, robust or good-looking who are happy; it is those who have spouses, friends, religion, and challenging, meaningful work.
U, o que ye o mesmo: En realidat, o estúdio d'a felicidat á sovent fa la sensacion d'estar como un sermon en esfensa d'as valors tradicionals. Os numbros contrimonstran que no son os ricos, os privilegiatos, atorrocatos e beroyos os que son més felices, sino os que tienen conyuge, amigos, religion e un treballo estimulant e con sentito.
Encara que á os progres les fa goyo de pensar n'os creyents como en gent totona e compleixuta, trista e de mal genial, a realidat ye que somos muito més felices que no els. Estoi que ta plegar en ixa conclusion no caleva fer guaires estúdios, igual como tampoco no caleva fer-los ta concluyir que en un hespital se curan més, e antes, aquels pacients que reçan que no aquels que no lo fan; asinas lo prevan muitas investigacions feitas en diferents hespitals de diferents païses.
Ya sabez, aquels que respectamos a tradicion somos més felices e tenemos millor salut. Que s'amuelen.