jueves, 11 de marzo de 2010

Propuesta d'ortografia (e 2)

Decive, en o mensage anterior, que a propuesta d'ortografia d'o Instituto Aragonés de Filolochía me pareixeva prou buena, pos no, rectifico: dimpués d'haver-la leyita á bonico (e haver-la prevata "n'a intimidat"), la trobo prou fata.
Seré breu: esta propuesta me pareix incoherent de tot, tan centrata en l'adaptacion de neologismos que se'n olbida d'a luenga viva, pensata unicament ta justificar a existéncia d'una asociacion que s'atorga la oficialidat d'una académia quan no lo ye. Mica honra se fa asinas á la luenga, á la suya dignificacion e neseçária ensinyaça. Bels eixemplos:
-Se renúncia á la grafia J e G, á favor d'a grafia CH, ta representar o fonema palatal oclusivo xordo perque caldria fer un listato de parolas que s'escrivisen con G/J e atras que s'escrivisen con CH. Manimenos, sí se fa ixe listato ta saber qué parolas s'escriven con ZE/ZI en puesto de CE/CI (per cierto, belun me podria explicar qué raçons b'ha ta escrivir con z, e no con c, arabismos como alguacil u alacet? Qué ganas d'embolicar as cosas!)
-Tamien ye incomprensible no escrivir a G/J etimologica pero sí a QU etimologica, que presienta o mesmo problema (un charrador no puede saber, intuitivament, que s'escrive ricuerdo e no *riqüerdo). Apareixen, asinas, representacions tan fieriças como chent u psicolochía. Ospa, u s'escrive chen u s'escrive gent; u s'escrive sicolochía u s'escrive psicologia, no pas ixos mesclallos injustificables que no fan mica aduya á una dignificacion d'a luenga.
-Prou incoherent ye tamien escrivir puent con a T zaguera, pero escrivir pon u soben sin ixa letra.
-Cómo ye posible escrivir lición pero tamien escrivir accento? Per qué escrivir sciencia pero no, per eixemplo, amonstrar? Per qué escrivir filharmonía pero no rhinoceront? Per qué escrivir charrín-charrand pero no pas quand? Per qué escrivir tractar e tamien retrato? Cómo han decidito qué letras mutas cal representar e quáls no?
-Per qué se presientan como normativos localismos como ell, ells, bells, dotze, tretze, etc.?
-Per no charrar de representacions graficas como hopar per jopar u diocesi per diocesis holio per jolio, etc. que fan redir (u plorar).
Á la finitiva, una grafia que no dignifica o idioma (escrivir cheografía, adchunto u apocalipsi ni prestígia guaire l'aragonés ni fa mica parella con a pretension etimologista d'as atras solucions presas); una grafia que no ye mica practica (con tantas contradiccions e albitrariedaz se fa de prou mal escrivir); una grafia que tasament pareix feita ta diferenciar-se d'as grafias ya existents. Encara que ta ixo seiga incoherent arrienda.

viernes, 19 de febrero de 2010

Propuesta d'Ortografia


O Instituto de Filolochía Aragonesa ha feito publica a suya propuesta d'ortografia t'a nuestra luenga.
Dimpués d'una simpla golladeta -caldrá estudiar-la á bonico, prou que sí- me pareix un decumento de treballo prou sensato e realista (sí, m'asperave qualcosa pior, a verdat). Encara que no me creigo que o devantdito Instituto seiga una asociacion més legitimata que no as atras ta prener decisions sobre a normativizacion de l'aragonés, me creigo, tamien, que no ye o momento, data a situacion d'a luenga, ta continar con as pecinas personals, os protagonismos individuals e as posicions maximalistas que tanto mal han feito á l'aragonés.
S'ubre agora un tiempo ta o debate (ta fer enmiendas punchar aquí: ortografia). Sisquiera s'olbiden as qüestions personals, e entre toz sepamos amillorar o borrador presentato.

martes, 16 de febrero de 2010

A verdadera Andalucia

Dende este humil bloc tamien refirmamos o manifiesto que, respective a o verdadero pair d'a pátria andaluça, sinyan e esparden una colla d'andaluces de bien:

28-F, CON “EFE” DE FERNANDO
Nosotros, andaluces de las actuales provincias de Andalucía, orgullosos de nuestra
tierra, de nuestra identidad y de nuestras raíces amamos a nuestra Patria y queremos celebrar nuestro Día de Andalucía ofreciendo este manifiesto a todas las asociaciones, de la naturaleza que sean (juveniles, culturales, deportivas, sociales,y cualquier otro tipo de colectivos establecidos en nuestra comunidad autónoma, etcétera…), con la sola condición de que sean asociaciones que arraiguen en Andalucía, para que las mismas puedan adherirse a este Manifiesto desde el momento en que lo hacemos público y sin que se clausure bajo ningún plazo establecido.
Redactamos este Manifiesto para expresar pública, libre y voluntariamente que:
1º. Reconocemos como Padre de Andalucía a Fernando III “el Santo”, Rey de Castilla, Toledo, León, Galicia, Sevilla, Córdoba, Murcia, Jaén.
Siéndolo, en primer lugar, por las cualidades humanas que concurrieron en su personalidad histórica, reconocidas por sus vasallos y enemigos; pues, tal y como reza su epitafio, Fernando III el Santo fue “el más leal, el más verdadero, el más franco, el más esforzado, el más apuesto, el más granado, el más sufrido, el más humilde”. En segundo lugar, es Padre de Andalucía por la proyección histórica de su labor reconquistadora, incuestionable causa de nuestra actual Andalucía (progenitor inmediato de los Reinos de Jaén, Córdoba y Sevilla cuando los reconquistó por su propio brazo; ancestro mediato del resto de provincias hermanas que si no lo tienen como Padre, bien lo podrían tener como Abuelo). La paternidad histórica de Fernando III el Santo no puede rechazarse por ningún andaluz bien nacido; sólo un ignorante podría abjurar de su verdadero origen.
2º. Bajo la égida de la regia figura de Fernando III el Santo fueron felizmente reintegrados a España los territorios españoles que sufrieron siglos de infeliz y terrible esclavitud, sometidos a una cultura extraña y fanática, brutal e invasora que reconocemos como hostil a nuestras libertades y ajena a nuestro propio ser andaluces.
3º. Por las felices victorias del Rey Fernando III se establecieron en nuestro amado suelo patrio nuestros antepasados; solar que les fue arrebatado mediante una invasión: por la fuerza bruta, cruel y sanguinaria, y por la traición de algunos. Siglos y siglos de tinieblas fueron los que sufrió Andalucía, bajo un poder extraño que la sumergió en la noche más lóbrega y sórdida de la barbarie. Fernando III trajo la luz.
4º. Nos vemos forzados a reclamar la paternidad histórica de Fernando III el Santo, tras haber sido puesta en cuestión por nuestro Parlamento de Andalucía cuando, en 1983, impuso -en el Preámbulo del Estatuto de Autonomía para Andalucía- como “Padre” de la misma a un personaje partidista, que ni representa ni puede representar legítimamente a la totalidad del pueblo andaluz, por mucho que sus partidarios le presupongan una paternidad que dicho personaje –cuyo nombre silenciamos a propósito- no puede tener.
5º. Reclamamos que las autoridades políticas de la Comunidad Autónoma Andaluza reconozcan a Fernando III el Santo como indiscutible y exclusivo Padre de Andalucía. Será así como podrán suturar el abismo que la clase política abrió entre ella y el auténtico pueblo andaluz que dice representar. Para que la distancia que cada vez separa más a la clase política del pensar, el querer y el sentir del pueblo no se agrande más.
Y, para que ello surta efecto, suscribimos este manifiesto, el cual se hará público todos los 28 de Febrero, Día de Andalucía, para que todos los 28 de Febrero, éste como los que estén por venir, se escriban con “F” de Fernando, y no con “F” de Falso.

lunes, 8 de febrero de 2010

Vacáncias de Nadal

Sí, vacáncias de Nadal. Encara.
Perque hue, dia 8 de febrero, os deputatos e senadors que dicen representar-nos, as sinyorias que n'as suyas mans hemos dixato a soberania nacional, siguen de vacáncias.
Els, que con 7 anyos d'ocupar o escanyo ya tienen dreito á la maxima pension. Els que, antiparti, e á diferiéncia d'os atros espanyols, sí pueden compatibilizar ixa pension con qualsiquier atra. Els, que tienen totas as dietas e privilégios d'o mundo. Els que no fan sique votar, quan enciertan á ir ta l'hemiciclo, o que les marca o caporal d'o suyo partito, no pas o que les dicta a suya concéncia (¿en tienen de concéncia?) u l'interés d'os matutants que los esliyion. Els que tienen una piscina en o Senato, ordenadors de zaguera generacion, secretários ta aduyar-los en os suyos quefers, etc, etc, etc.
Tot esto en metat d'a pior d'as crisis.
Ta qué les pagamos ixos sueldos, ixas dietas, ixas pensions? A respuesta ye clara: ta que hue, dia 8 de febrero, continen de vacáncias de Nadal.
Viva a democrácia!

martes, 26 de enero de 2010

¿Ye marxista o PP?

These are my principles, and if you don't like them... well, I have others. A frase, prou que sí, ye de Groucho Marx e qualcosa parellana, estos son os mios prencípios e si no le fan goi… bueno en tiengo atros, pareix que ye o lema d’o PP. Pero claro, Groucho Marx se feva o preu fendo redir mientres que o PP ye un partito politico e, doncas, havria a tener, si no prencípios, sisquiera qualque ideologia.
No ye o caso. A o PP igual se le da demandar agora a cadena perpétua como haver firmato dinantes un pacto per a justícia quan tenevan mayoria absoluta, no s’olbide pas que legitimava l’actual estato de permisividat u talment caldria parlar millor de complicidat con o delicto que agora tanto cretican. E o mesmo que fan respective a la justícia lo fan con tot.
Asinas, José María Áznar tiene a barra d’ir ta una manifestacion cuentr’o progecto de lei d’alborto d’o PSOE quan os suyos guviernos amparon l’asesinato de decenas de mils d’inocents sin que ixos crímens se le dasen mica ni movés un dido ta fer disaparixer a lei que lo permitiva.
Asinas, Rajoy diz que derrogaran a lei de seudo-matrimónios homosexuals quan muitos juratos, grants e chiquez, d’o suyo partito participan en ditas aberracions.
Asinas, toz os suyos caporals charran cuentr’a imposicion lingüística n’a ensenyança catalana quan els fan exactament o mesmo en Valéncia, an que, ta caramuello, s’ensenya en catalan, no pas en valenciano; u en Galícia, a penar d’o que Núñez Feijoo bi esfendeva n’a zaguer campanya electoral t’as autonomicas.
A lista ye interminable. Perque o PP no solo no ye a solucion, sino que o PP ye parti d’o problema, parti fundamental d’este sistema que tot l’ha podrexito e menaça con rematar con esta viella nacion nuestra.

miércoles, 20 de enero de 2010

Son delinqüents

A decision d'o concello de Vic de no empadronar pas á os inmigrants ilegals que vivan en ixa ciudat ha feito sonar as alarmas d'o sistema e ha tornato á dixar esclatera, un atra vegata, a suya hipocresia.
Blinca agora o PP con que tot ye conseqüéncia d'a enatiça politica d'o papels ta toz d'a puenda Caldera. Se'n olbidan, como gosan fer con as suyas numbrosas contradiccions, d'as regularizacions masivas, promovitas per els mesmos, n'as que valeva como decumento un abono de transporte. Ye de dar que son os d'o PP os primers que han condenato l'alcuerdo d'o concello catalan e charran de xenofóbia . Ye de dar que o guvierno de Rodríguez ha dito que a mida ye ilegal e charra de xenofóbia.
Afirman tamien os dos partitos que a decision monecipal no refleixa o sentir mayoritário d'os espanyols. Mienten de nuevas. Totas as enqüestas aparexitas estes dias en os meyos de comunicacion amonstran, como yera de dar, que buenacosa d'a poblacion, més d'o 70% en toz os casos, s'oposa á l'empadronamiento d'inmigrants en situacion irregular.
Vinon ta Espanya sin garra control. Sin garra control aforçon as nuestras buegas, as nuestras mugas. Ta forro bota, desixen dreitos e prestacions, dende a sanidat dic'a vivienda, que no siempre pueden recibir os espanyols. En garra atro país se tolera una situacion parellana.
Ye menister, en este tema como en tantos atros, que a mayoria social seiga conseqüent con as suyas valuras e dixe de refirmar á estes partitos, á este sistema, que favoreix a injustícia e o delicto. Perque estes inmigrants que dentron ilegalment en a nuestra nacion son, d'alcuerdo con a legislacion de qualsiquier país, delinqüents. Igual como son delinqüents as autoridaz complices que permition, quan no favoreixion ubiertament, dita ilegalidat.
E, per favor, que no me charren de solidaridat. Ni sisquiera de caridat. Puedo acullir en casa mia á qui truca n'a puerta e me demanda aduya; no pas á qui m'estricalla a puerta e menaça a mia seguridat e a seguridat d'os mios.
Qui dentra ilegalment en casa nuestra, no ye que un delinqüent. E ta os delinqüents no bi ha que dos camins: a prision u o foragitamiento.

miércoles, 13 de enero de 2010

Identidat

Ampro a ideya, e o disenyo, d'o blog Actitud Carlista e l'aproveito ta fer una chiqueta declaracion de prencípios: