sábado, 8 de agosto de 2015

Memória histórica: 8 d’agosto de 1936


O 8 d’agosto de 1936 moriva afusilato per es milicianos republicanos, o bispe de Cuenca, o sobrarbés —de Casa Alonso de Plan— Cruz Laplana Laguna. A o suyo familiar e secretário, Fernando Español, naixito d’Ancils (Ribagorça), tamien  l’afusilon ixe mesmo 8 d’agosto.
Os dos fuen beatificatos o 28 d’octubre de 2007. A suya fiesta litúrgica se celebra o 6 de noviembre.
Tamien o 8 d’agosto, pero en Balbastro, estió afusilato, dimpués d’estar salvagement mutilato, o suyo bispe Florentino Asensio Barros.

Estió beatificato o 4 de mayo de 1997. A suya fiesta liturgica se celebra o 9 d’agosto. 

lunes, 3 de agosto de 2015

As bombas d'o 3 d'agosto de 1936 sobre o Pilar

A maitinada d’o tres d’agosto de 1936 un bombardero Fokker F-VII de l’exercito republicano, que volava a baixa altária, arrulló quatre bombas sobre a ciudat de Zaragoça. Una d’ellas cayó en as carreras de Zaragoça, una atra cayó en a plaça d’o Pilar, una atra travesó o teito d’a basilica e a quatrena cayó en o mesmo marco dorato d’o mural de Goya en o Coreto. Nenguna d’as bombas esclató, pero lo fuerte impacto las estricalló, redamando o explosivo per lo fundo d’a boveda.
Hue s’exhiben e conservan dos d’estes progectils en uno d’os pilars cercanos a la Santa Capiella. Con a honestidat e coheréncia que los caracterizan —sí, ye ironia—, os partidários d’a mal clamata memória histórica quieren sacar as bombas d’o templo perque “simbolizan las dos Españas de la guerra civil”. O que simbolizan ye a barbárie e a terror roya. O que simbolizan ye a suya redota.

sábado, 25 de julio de 2015

Santiago Matamoros


sábado, 18 de julio de 2015

jueves, 16 de julio de 2015

A victória d'as Navas de Tolosa

O 16 de juliol de 1212, entre as tucas de Sierra Morena, en una plana que le dicen as Navas de Tolosa, se hi fayó a més gran batalla campal d’a Reconquista, a batalla que cambeó as tornas d’a contienda que heva encomençato en Covadonga e que se prolargaria encara dic’a presa de Granada per es Reis Catolicos en 1492.
A batalla estió una autentica Cruçata que unió a nacions e reinos no solo que d’as Espanyas, sino de tota Europa. Perque alavez b’heva Papas, como Innocéncio III, que sabeva o que a Cristiandat heva a fer cuentr’a menaça islamica. Perque alavez b’heva reis como Alfonso VIII de Castiella, Sancho VII de Navarra e Pedro II d’Aragon que sabevan o que a Cristiandat heva a fer cuentr’a menaça islamica. Perque alavez b’heva órdens militars como as de Santiago, Calatrava, Temple e Hespital de Sant Juan que sabevan o que a Cristiandat heva a fer cuentr’a menaça islamica. Perque alavez b’heva cruçatos europeus, franceses, occitanos, lioneses e portugueses, que sabevan o que a Cristiandat heva a fer cuentr’a menaça islamica.
Per ixo lo 16 de juliol de 1212, entre as tucas de Sierra Morena, en una plana que le dicen as Navas de Tolosa, bels 12.000 soldatos cristianos redoton a més de 30.000 infiels. Per ixo, dende lo 16 de juliol de 1212, os almohades dixon d’estar una fuerça combativa  e os invasors musulmans nunca no se recuperon d’esta redota. Con a victoria d’as Navas de Tolosa, s’ixamplon os reinos cristianos e se refirmó l’avance d’a Reconquista.
Més de 800 anyos dimpués, a menaça islamica ye de nuevas present entre nusatros. Quí fará hue o clamamiento a la Cruçata? Quí defenderá hue a Cristiandat?

jueves, 9 de julio de 2015

Espanya no ye Grécia

Me precupan muito as ringleras de gent devant d'os caixers automaticos en Grécia.


Quasi tanto como me precupan as ringleras de gent devant d'os bancos d'alimentos en Espanya.


miércoles, 1 de julio de 2015

O primer dever d'a caridat

Per disgrácia, ye menister tener presents, més que no nunca, as parolas de Sant Pio X en 1910:

A dotrina catolica nos ensinya que o primer dever d’a caridat no ye en a toleráncia d’as opinions errónias, per muito sinceras que i seigan, ni en a indiferéncia teorica u prautica devant d’o error u o vício en que veyemos caitos a os nuestros germanos, sino en o celo per a suya millora intelectual e moral no menos que en o celo per lo suyo bienestar material. Esta mesma dotrina catolica nos ensinya tamien que a fuent de l‘amor a o proiximo se troba en l’amor de Dios, Pair comun e fin comun de tota la família humana, e en l’amor de Gesu Cristo, que os suyos miembros somos, dica o punto de que aliviar a un disgraciato ye fer un bien a o mesmo Gesu Cristo. Tot atro amor ye ilusion u sentimiento esteril e pasagero.